Breaking News
Home / andro / Andro

Andro

AndroΤζαζ, τζιτζίκι και τζατζίκιΜιαμ μιαμ στο «BON BON»!Η ζωγραφισμένη στο χέρι ταινία για τη ζωή του Vincent van Gogh είναι ένα πραγματικό έργο τέχνηςΓια τον Χαρίδημο ΧατζηδάκηΖήσε σαν νομάς, μπορείςΗ Ιωάννα Μπέλλα θέλει να έχει τον πιο «καυτό» λογαριασμό στο Instagram12 μυθιστορήματα για την παραλίαΕπουλώνοντας ρωγμέςΟ Περικλής Μεράκος μας δείχνει το δικό του καλοκαίριΘωμάς Τουρναβίτης: «Η Αθήνα δεν είναι το νέο Βερολίνο και δεν χρειάζεται να γίνει»10+1 στέκια για να βρεις το καλύτερο φαγητό στις Ράχες ΙκαρίαςΟι γυμνές βουτιές της Μαρίας Φιλοπούλου στο γαλάζιοΠέτρος Τασιόπουλος: «Το τρέξιμο είναι πιο πολύ παιχνίδι του μυαλού παρά του σώματος»O David Bowie προτού μεταμορφωθεί στον Ziggy StardustΗ Κόστα Ρίκα θέλει να απαγορεύσει όλα τα πλαστικά μιας χρήσης5+1 tips για καλοκαιρινές διακοπές με το αυτοκίνητοΣε αυτό το Δώμα τα βιβλία έχουν άλλη επιρροήΗ αξία του κρασιούΤο πρώτο trailer της νέας ταινίας του Darren Aronofsky είναι υπέροχα τρομακτικόΟ οίκος Χριστάκης διδάσκει τα μυστικά του χειροποίητου πουκαμίσου εδώ και 70 χρόνια

http://www.andro.gr Ο Άνδρας από την αρχή Tue, 15 Aug 2017 05:01:30 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.7.5 http://www.andro.gr/empneusi/summer-story/ http://www.andro.gr/empneusi/summer-story/#respond Tue, 15 Aug 2017 05:01:30 +0000


– Σε πόση ώρα θα βγει; – Σε κάνα επτάλεπτο. Θέλεις να περιμένεις εδώ στη σκιά; Σήμερα έχει πάρα πολλή ζέστη αγάπη μου! – Δεν ξέρω… Τι να κάνω; Άντε καλά, θα περιμένω. Από χθες μου μπήκε. Σκάει ο τζίτζικας! Μα πόσους μήνες ακούω αυτό… Περισσότερα

The post Τζαζ, τζιτζίκι και τζατζίκι appeared first on Andro.

]]>

Ο Γιάννης Μυλόπουλος μας ταξιδεύει στη Χαλκιδική μέσα από μια καλοκαιρινή ιστορία. (Φωτογραφία από τον χρήστη του Flickr Zlatko Vickovic)

– Σε πόση ώρα θα βγει;

– Σε κάνα επτάλεπτο. Θέλεις να περιμένεις εδώ στη σκιά; Σήμερα έχει πάρα πολλή ζέστη αγάπη μου!

– Δεν ξέρω… Τι να κάνω; Άντε καλά, θα περιμένω. Από χθες μου μπήκε. Σκάει ο τζίτζικας! Μα πόσους μήνες ακούω αυτό το βουητό όμως. Το τερμάτισε να πουμε! Όπου και να πάω, αυτός εκεί, με ακολουθεί. Δεν μπορεί να είναι ένας, αλλά όλοι μαζί, εε σωστά;

– Ναι. Παίζει. Anyway… Έχεις ξανακάνει θαλάσσιο σκι;

– Θαλάσσιο όχι. Αλλά σκι γενικά ναι, στο βουνό και τέτοια. Και να ρωτήσω κάτι. Αυτός από την Αμερική έρχεται εδώ κάθε χρόνο για τα water sports και ξαναφεύγει πίσω;

– Ναι! Κάθε χρόνο από τον Αύγουστο του ’95. Ήρθε με την παρέα του για διακοπές. Για δυο βδομάδες. Κάθισε τέσσερις. Κόλλησε άσχημα. Μετά από μερικούς μήνες, την Άνοιξη του ΄96, εμφανίζεται ο δικός σου με όλα τα συμπράγκαλα και μου ζητάει δουλειά εδώ. Κατάλαβα αμέσως πως ήταν πολύ καλός σκιέρ αλλά δεν του το ‘χα για εκπαιδευτής. Από τότε δουλεύει σαιζόν στην Ελλάδα, όσο πάει πλέον αυτή. Παλιότερα κλείναμε και επτά μήνες… μη σου πω. Τώρα με το ζόρι τέσσερις.

– Και το χειμώνα επιστρέφει στο Αμέρικα;

– Ναι! Έχει μια καντίνα με ελληνικό πρόχειρο φαγητό, στη Φιλαδέλφια. Και τα βράδια παίζει σαξόφωνο με ένα σχήμα στο καλύτερο τζαζ μπαρ της περιοχής. Μου διαφεύγει τώρα το όνομα. Πάντως είναι γνωστό στα πέριξ εκεί!

– Πολυτάλαντο το αγόρι δηλαδή. Να το προσέχουμε! Παντρεμένος να φανταστώ.

– Ενδιαφέρεσαι;

– Όχι καλέ. Να τώρα, που πιάσαμε κουβέντα, κουτσομπολιό να γίνεται. Μου είπανε από το ξενοδοχείο ότι είναι ο καλύτερος εκπαιδευτής σκι σ’ ολόκληρη τη Χαλκιδική. Έρχονται και από τα τρία πόδια μόνο και μόνο για να μάθουνε από αυτόν. Η receptionist μου είπε επίσης πως σκάνε και από άλλες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας. Μα τόσο καλός είναι ρε παιδί μου;

– Κοίτα, αν είναι καλός δε θα το κρίνω εγώ. Να το διαπιστώσεις μόνη και να έρθεις να μου πεις τη γνώμη σου μετά το μάθημα – παρέα με μια παγωμένη μπύρα – . Αλλά να. Λίγο το Αμερικάνος, λίγο ότι έχει ένα φιζίκ που παραπέμπει σε πρώην πάικτη πόλο, λίγο η τζαζ φάση του, ε δε θέλει και πολύ. Έχει ένα ελκυστικό πακέτο που πουλάει. Αυτό διέκρινα πριν είκοσι χρόνια εγώ. «Αυτός θα μας φέρει λεφτά» είπα στη πρώην γυναίκα μου! «Macho man» μου απάντησε αυτή… Και όντως έτσι έγινε. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσοι περάσανε από δώ για να μάθουνε από τον Philip. Τι παρουσιάστριες, τι τραγουδιάρες, τι αθλητές! Χαμός σου λέω! Όλοι ακούγανε τις οδηγίες και το μάθημα του με μεγάλο ενθουσιασμό. Και προσήλωση! Είναι μεταδοτικός και αυτός όμως. Είναι γόης, πως να το κάνουμε. Αλλά δουλευταράς. Έντεκα μήνες το χρόνο λιώνει πάνω από δεκάξι ώρες την ημέρα. Εδώ, εκεί, παντού. Δεν μασάει. Τον Νοέμβριο πάει διακοπές. Μαθαίνουμε τον προορισμό που πήγε κάθε φορά, αφότου γυρίσει…

– Θρύλος ο Philip! Φυσιογνωμία ακούγεται.

– Έτσι ακριβώς. Γι’ αυτό κι εγώ, φέρθηκα έξυπνα. Τον έκανα συνέταιρο. Δεν είμαι αχάριστος. Αναγνωρίζω τη συνεισφορά του. Μα πάνω απ’ όλα είναι σπαθί! Άσχετα αν δεν μπορεί να κατάλαβει τι εννοώ με τη λέξη σπαθί αλλά έτσι είναι. Είμαστε οικογένεια πλέον. Ωπ! Νάτος ήρθε…. Philip έχεις in a row, καπάκι δικέ μου! Για μάθημα είναι η κοπέλα. Πρώτη φορά.

«Στις διακοπές δεν υπάρχει schedule. Φώναξε your friend to join us να πιούμε ουζάκι όλοι μαζί. Λοιπόν, βουτάω να βγάλω μερικές γυαλιστερές για τον μεζέ και επιστρέφω». (Φωτογραφία από τον χρήστη του Flickr ChristinaKro)

– Οκ. Hi! Ουφ! Δύσκολος μαθητής ο προηγούμενος. Ωραία… πως σε λένε κούκλα μου;

– Χριστίνα, χαίρομαι που σε γνωρίζω από κοντά. Έχω ακούσει τόοοσα πολλά.

– Μην ακούς κανέναν. Υπερβολές. Χριστινάκι, le me προτείνω κάτι.

– Παρακαλώ!

– Μιας και είναι τέσσερις παρά τέταρτο και έχει μια ντάλα που δε σε βλέπω, θέλεις να σε κεράσουμε ένα ουζάκι και αφήνουμε το μάθημα για λίγο πιο μετά. Να πέσει λίγο ο ήλιος. Να «αλλάξει» και η θάλασσα. Τώρα είναι για τζατζίκι, σαρμαδάκι της Ντορίνας, φρέσκια ντομάτα, γυαλιστερές με λεμόνι και χταποδάκι που έπιασε ο Τίμος το πρωί στα βράχια. You know what i mean, τι λες; Χυμαδιό, αιώρα και τέτοια.

– Εε, δεν ξέρω. Βασικά είναι και η φίλη μου. Της είπα πως θα γυρίσω σε καμιά ώρα για να πάμε να φάμε.

– Χριστίνα my love, λάθος ξεκινάς. Στις διακοπές δεν υπάρχει schedule. Φώναξε your friend to join us να πιούμε ουζάκι όλοι μαζί. Λοιπόν, βουτάω να βγάλω μερικές γυαλιστερές για τον μεζέ και επιστρέφω. Μη χαθείς! Ωραίο σώμα by the way…!

– Όχι πες. Υπάρχει κάτι που να σε κάνει να πιστέψεις ότι δε θα ξανάρθεις αγαπητή Χριστίνα; Ο άνθρωπος είναι original. Πιο Έλληνας και από μας έγινε.

– Δεν έγινε. Εσύ πρέπει να έβαλες το χεράκι σου, αγαπητέ κύριε Τίμο! Καλή δουλειά έκανες πάντως. Από ελληνική εκπαίδευση, άλλο τίποτα. Καλά περνάτε εδώ. Παώ να φωνάξω την Νικολέτα. Να φέρω τίποτα; Καμιά μπύρα; Με άδεια χέρια να ρθουμε – νοικοκυρές γυναίκες, λέμε τώρα, κλαίει κόσμος με αυτό –! Δε γίνεται. Anyway, έρχομαι με ενισχύσεις!

– Μια χαρά γεμάτα χέρια έχεις Blondie μου. Πίστεψε με. Έχω μια πείνα, δε σε βλέπω!

– Για μάθημα πήγαμε, ραντεβού θα βγούμε στο τέλος. Τι σκι; Ξεσκί το κόβω…!

– Και στην εκκλησία μη σου πω! Άκουσε τον γέρο Τίμο. Κάτι ξέρει. Έχει διαίσθηση και όσφρηση. Τόσα χρόνια στη θάλασσα, έμαθα τελικά ποιο είναι το πραγματικό αλάτι της ζωής. Απλά εσύ τυχαίνει να κρατάς το πιπέρι. Και είναι κάτι το οποίο, ίσως να μην το ξέρεις ακόμα…

– Τελικά καλός είναι εδώ ο τζίτζικας… Μπορεί κάτι να ξέρει κι αυτός για να είναι τόσο λαλίστατος! Ρε με τι αγόρια μπλέκω συνέχεια…

– Σαν τη Dalida, darling ένα πράμα! Τη θυμάσαι; Αλλά είσαι και μικρούλα εσύ. Μοιραία και άχαστη θεά! Από τις πιο αγαπημένες μούσες του Philip!

– Εγώ ξέρω πάντως κάτι άλλο… γαλλικό: Hasta la vista mi amor. «Πενιά» δια χειρός Mc Solaar, if you know what I mean monsieur Timos! Αυτό!

Διαβάστε ακόμα: Οι ποιητές για το δελφίνι

The post Τζαζ, τζιτζίκι και τζατζίκι appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/empneusi/summer-story/feed/ 0 http://www.andro.gr/geusi/bon-bon-kythira/ http://www.andro.gr/geusi/bon-bon-kythira/#respond Mon, 14 Aug 2017 05:01:24 +0000


Εγκαινιάστηκε πριν λίγες εβδομάδες και αμέσως έγινε το ραντεβού των σοφιστικέ Γάλλων και Ιταλών που έχουν σπίτια στο νησί αλλά και στάση των περαστικών που βολτάρουν στη χώρα. Ο Κρίτων Πουλής, πρώην συνεργάτης του κορυφαίου Γάλλου ζαχαροπλάστη Pierre Hermé και συνδημιουργός του deli-μπακάλικου Kilikio στο… Περισσότερα

The post Μιαμ μιαμ στο «BON BON»! appeared first on Andro.

]]>

Το Bon Bon είναι το νέο στέκι στη χώρα των Κυθήρων με Παριζιάνικες περγαμηνές.

Εγκαινιάστηκε πριν λίγες εβδομάδες και αμέσως έγινε το ραντεβού των σοφιστικέ Γάλλων και Ιταλών που έχουν σπίτια στο νησί αλλά και στάση των περαστικών που βολτάρουν στη χώρα.

Ο Κρίτων Πουλής, πρώην συνεργάτης του κορυφαίου Γάλλου ζαχαροπλάστη Pierre Hermé και συνδημιουργός του deli-μπακάλικου Kilikio στο Παρίσι, άνοιξε μια κρεπερί – τζελατερία δύο σκάλες παραπάνω απο τα συνηθισμένα: Σε ένα πανέμορφο μαγαζί που -με τις συστάσεις του Andro- υπέγραψε ο Στάμος Χονδροδήμος του Interior Design Laboratorium, φτιάχνονται εξαιρετικά παγωτά και αυθεντικές κρέπες. Είναι ίσως το μόνο σημείο στην Ελλάδα που προσφέρει τις αυθεντικές αλμυρές κρέπες της Βρετάνης, τις «galettes» που αποκτούν το γκριζο-καφετί χρώμα τους απο το ωφέλιμο αλεύρι του φαγόπυρου.

Ο Κρίτων Πουλής, πρώην συνεργάτης του κορυφαίου Γάλλου ζαχαροπλάστη Pierre Hermé και συνδημιουργός του deli-μπακάλικου Kilikio στο Παρίσι.

Οι κρέπες παραγεμίζονται με αυθεντικό ζαμπόν, γραβιέρα Νάξου, αντζούγια, καραμελωμένα κρεμμύδια, αβγό, κάππαρη και διάφορα άλλα καλούδια που τις καθιστούν πλήρες γεύμα. Ειρήσθω εν παρόδω, το Bon Bon έχει και μερικά αξιόλογα κρασιά για να συνοδέψετε την κρέπα σας η απλώς να πιείτε ένα ποτήρι στα μικροσκοπικά τραπεζάκια ή στα αναπαυτικά μαξιλάρια που βγάζει στο δρόμο.

Σε ένα πανέμορφο μαγαζί φτιάχνονται εξαιρετικά παγωτά και αυθεντικές κρέπες.

Και περνάμε στα εξαιρετικά παγωτά: Το κουκλίστικο μαγαζί προτείνει μια ντουζίνα γεύσεις, από αυθεντική βανίλια Μαδαγασκάρης, αυθεντικό παγωτό καφέ με εσπρέσο TAF και καραμπινάτη σκούρα σοκολάτα (δείγμα της υψηλής τεχνικής του Πουλή) μέχρι Γαλλικές αναφορές σε βιολέτα, ή κασίς και γευσεις προς τιμή του νησιού όπως τα φύλλα συκιάς.

Τα παγωτά με γεύσεις όπως μάνγκο, βιολέτα με λευκή σοκολάτα ή αυθεντικό φυστίκι φτίαχνονται καθημερινά στο ατελιέ μέσα στο μαγαζί.

Επισκεφτείτε το αργά το πρωί για ένα διαφορετικό brunch στο μοναδικό τραπέζι που θα βρείτε εντός καταστήματος ή το βράδυ γύρω στα μεσάνυχτα για ένα χωνάκι στο δρόμο, μετά το φαγητό και πριν τα ποτά στα μπαρ ή την μπάλα με τα παιδιά στην πλατεία.

//Bon Bon, Χώρα, Κύθηρα, τηλ.: 2736 031418
bonbonfaitmaison.com

Διαβάστε ακόμα: 10+1 στέκια για να βρεις το καλύτερο φαγητό στις Ράχες Ικαρίας

The post Μιαμ μιαμ στο «BON BON»! appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/geusi/bon-bon-kythira/feed/ 0 http://www.andro.gr/empneusi/loving-vincent/ http://www.andro.gr/empneusi/loving-vincent/#respond Mon, 14 Aug 2017 05:11:18 +0000


Σήμερα δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην γνωρίζει τον Vincent van Gogh, καθώς θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους όλων των εποχών. Ωστόσο η δόξα ήρθε μετά τον θάνατό του. Πώς ήταν η πραγματική ζωή του; Τι σκεφτόταν; Τι τον βασάνιζε; Εκεί μας μεταφέρει το… Περισσότερα

The post Η ζωγραφισμένη στο χέρι ταινία για τη ζωή του Vincent van Gogh είναι ένα πραγματικό έργο τέχνης appeared first on Andro.

]]>

Σήμερα δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην γνωρίζει τον Vincent van Gogh, καθώς θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους όλων των εποχών. Ωστόσο η δόξα ήρθε μετά τον θάνατό του. Πώς ήταν η πραγματική ζωή του; Τι σκεφτόταν; Τι τον βασάνιζε; Εκεί μας μεταφέρει το φιλμ «Loving Vincent» – ένα φιλμ που έχει δημιουργηθεί ακολουθώντας τις τεχνικές ζωγραφικής του ίδιου του καλλιτέχνη. Δείτε το trailer για να πάρετε μια πρώτη γεύση.

The post Η ζωγραφισμένη στο χέρι ταινία για τη ζωή του Vincent van Gogh είναι ένα πραγματικό έργο τέχνης appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/empneusi/loving-vincent/feed/ 0 http://www.andro.gr/apopsi/xaridimos-xarzidakis/ http://www.andro.gr/apopsi/xaridimos-xarzidakis/#respond Mon, 14 Aug 2017 08:04:57 +0000


May fine wines await you, Wines whose every drop matters, Because someone fought, thought and laboured for it, As you yourself did, And succeeded in sculpting his personality in that drop, And the character of the terroir, Like you did. May you drink in fine… Περισσότερα

The post Για τον Χαρίδημο Χατζηδάκη appeared first on Andro.

]]>

O Χαρίδημος άντεξε στις δυσκολίες, τόσο όσο να αναγνωριστεί σαν ένας cult, αλλά καθόλου γραφικός οινοποιός, κάποιος που άνοιξε δρόμους και τα κρασιά του είχαν τη σφραγίδα του. (Φωτογραφίες: hatzidakiswines.gr)

May fine wines await you,
Wines whose every drop matters,
Because someone fought, thought and laboured for it,
As you yourself did,
And succeeded in sculpting his personality in that drop,
And the character of the terroir,
Like you did.
May you drink in fine company,
Such as you deserve
And transform the wine into the substance of the universe,
As we all should
As is its purpose.

Αν υπήρξε ένας άνθρωπος που πάτησε γερά πάνω στην παράδοση για να χτίσει την μάλλον αιρετική του άποψη για το κρασί της Σαντορίνης και όχι μόνο, αυτός ήταν ο Χαρίδημος Χατζηδάκης.

Γνωριστήκαμε στα τέλη του περασμένου αιώνα στο σκοτεινό κελάρι του στη Σαντορίνη, δοκιμάζοντας από τα βαρέλια. Τον καιρό εκείνο η Σαντορίνη είχε ήδη ανακαλύψει την τραγανή οξύτητα, αλλά έπινε κυρίως ξίδια και ο Χαρίδημος έφτιαχνε ήδη περίεργα κρασιά, που δεν έμοιαζαν με τα λαμπερά καινούργια, αλλά είχαν μια διαφορετική, γήινη υπόσταση. Αργότερα έμαθα ότι πειραματιζόταν με γηγενείς ζύμες και οριακές οινοποιήσεις προσπαθώντας να ανιχνεύσει τα όρια της ποικιλίας.

Κρασί απίστευτης πολυπλοκότητας και χαρακτήρα, κάθε γουλιά εντυπώνεται στον σκληρό σου δίσκο και δεν το ξεχνάς. Τεράστιο δυναμικό παλαίωσης.

Στα πρώτα Οινοράματα, που είχε χρόνο, με κάθιζε στο σκαμνί όταν με έβλεπε και κάναμε κάθετες. Και πάλι τα κρασιά του είχαν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα από τις υπόλοιπες Σαντορίνες. Μάλλον μοιραζόμαστε το ότι δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνεις τον καλό σου εαυτό, όταν η ζωή σου δίνεται για να ανακαλύψεις το εύρος σου. Φυσικά αυτό σημαίνει πως θα ρισκάρεις και ήττες, μικρές ή μεγάλες, που θα σε οδηγήσουν όμως μακρύτερα, αν αντέχεις. Και ο Χαρίδημος άντεξε, τόσο όσο να αναγνωριστεί σαν ένας cult, αλλά καθόλου γραφικός οινοποιός, κάποιος που άνοιξε δρόμους και τα κρασιά του είχαν τη σφραγίδα του, όσο και τη σφραγίδα του αμπελοτοπιού του. Και το έκανε πριν αρχίσουμε να μηρυκάζουμε τη λέξη terroir.

Τα κρασιά του είχαν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα από τις υπόλοιπες Σαντορίνες. Μάλλον μοιραζόμαστε το ότι δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνεις τον καλό σου εαυτό, όταν η ζωή σου δίνεται για να ανακαλύψεις το εύρος σου.

Όσο ο ίδιος ήταν χαμηλών τόνων, τόσο πελώρια ήταν τα κρασιά του. Assyrtiko de Mylos, γέρικα κλήματα, ώριμος τρύγος, παραμονή γλεύκους με τα στέμφυλα, ζύμωση στους 18 βαθμούς με ιθαγενείς ζύμες, παραμονή με τις οινολάσπες για άλλους 10 μήνες, αφιλτράριστο, οριακά πράγματα παντού. Και ιδού: κρασί απίστευτης πολυπλοκότητας και χαρακτήρα, κάθε γουλιά εντυπώνεται στον σκληρό σου δίσκο, δίπλα στα άλλα Μεγάλα Κρασιά και δεν το ξεχνάς. Τεράστιο δυναμικό παλαίωσης.

Έφυγε αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και ένα ξεκάθαρο στίγμα για τους διαδόχους του.

Έφυγε αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό, big shoes to fill, αλλά και ένα ξεκάθαρο στίγμα για τους διαδόχους του. Καλή αντάμωση, may fine wines await you!

//Ο Θεμιστοκλής Νικολετόπουλος είναι ο εμπνευστής της διοργάνωσης Cycling4Wine.

Διαβάστε ακόμα: Ανοιχτόχρωμα ροζέ – Μια ευκαιρία για την Ελλάδα

The post Για τον Χαρίδημο Χατζηδάκη appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/apopsi/xaridimos-xarzidakis/feed/ 0 http://www.andro.gr/style/tent-life/ http://www.andro.gr/style/tent-life/#respond Sun, 13 Aug 2017 05:01:16 +0000


Κάποιες είναι μικρές και κρέμονται από τα δέντρα. Άλλες είναι τεράστιες και τυλίγουν ολόκληρα σπίτια. Στο κεφάλαιο «σκηνή», οι αρχιτέκτονες, οι campers και οι artisans της φύσης φαίνεται να έχουν τρομερές ιδέες. Τις πιο χαρακτηριστικές από αυτές βάλαμε σε αυτή την πεντάδα, για να δείτε… Περισσότερα

The post Ζήσε σαν νομάς, μπορείς appeared first on Andro.

]]>

Κάποιες είναι τόσο μικρές που κρέμονται από δέντρα και άλλες θυμίζουν πραγματικές βίλες.

Κάποιες είναι μικρές και κρέμονται από τα δέντρα. Άλλες είναι τεράστιες και τυλίγουν ολόκληρα σπίτια. Στο κεφάλαιο «σκηνή», οι αρχιτέκτονες, οι campers και οι artisans της φύσης φαίνεται να έχουν τρομερές ιδέες. Τις πιο χαρακτηριστικές από αυτές βάλαμε σε αυτή την πεντάδα, για να δείτε τη διαμονή στη φύση μέσα από ένα τελείως άλλο σκην…ικό.

Οι αρχιτέκτονες Sparks Architects έφτιαξαν ένα κανονικό σπίτι με σαλόνι-κουζίνα και 3 υπνοδωμάτια το οποίο μεταμορφώνεται ανάλογα με το αν είναι καλοκαίρι η χειμώνας. (Φωτογραφία: Christopher Frederick Jones)

Μια «πάνινη» κατοικία στην Αυστραλία

Αυτό όλοι θα το ζηλέψετε και δείτε γιατί: το αρχιτεκτόνημα αυτό είναι στραμμένο σε ένα τροπικό δάσος της Noosa στην Αυστραλία (σκεφτείτε ότι είναι κοντά στο Queensland) και για να φτάσεις δεν θέλει τίποτα ιδιαίτερο, απλώς περνάς από μια τυπική γειτονιά με σπίτια και διασχίζοντας ένα μικρό μονοπάτι μέσα στο δάσος το βρίσκεις μπροστά σου. Οι αρχιτέκτονες Sparks Architects έφτιαξαν εδώ ένα κανονικό σπίτι με σαλόνι-κουζίνα και 3 υπνοδωμάτια το οποίο μεταμορφώνεται ανάλογα με το αν είναι καλοκαίρι η χειμώνας. Το χειμώνα σύρονται τοίχοι και πόρτες δημιουργώντας ένα κατοικήσιμο μονωμένο οίκημα, ενώ επίσης η οροφή κλείνει αυτοματοποιημένα. Το καλοκαίρι, το περίβλημα του σπιτιού ανοίγει μετατρέποντάς το σε μια εξωστρεφή… κατασκήνωση που ο βόρειος τοίχος της δεν είναι τίποτα άλλο παρά πανύψηλα τροπικά δέντρα. Για όνομα του θεού.

Στην επόμενη σελίδα: Μια τέντα για να αποσυρθείς στο Σαντιάγο της Χιλής.

The post Ζήσε σαν νομάς, μπορείς appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/style/tent-life/feed/ 0 http://www.andro.gr/empneusi/ioanna-bella/ http://www.andro.gr/empneusi/ioanna-bella/#respond Sun, 13 Aug 2017 05:11:35 +0000


Για όσους ασχολούνται με το αθλητικό ρεπορτάζ και πιο συγκεκριμένα με το βόλεϊ, το όνομά της δεν ήταν άγνωστο. Βλέπετε, ως έφηβη, ήταν παίκτρια στον Ποσειδώνα Βέροιας και τότε ονειρευόταν μια καριέρα στα γήπεδα. Ωστόσο τα πράγματα πολλές φορές δεν εξελίσσονται όπως τα έχουμε φανταστεί. Ένας… Περισσότερα

The post Η Ιωάννα Μπέλλα θέλει να έχει τον πιο «καυτό» λογαριασμό στο Instagram appeared first on Andro.

]]>

Μαγιό Hervé Leger.

Για όσους ασχολούνται με το αθλητικό ρεπορτάζ και πιο συγκεκριμένα με το βόλεϊ, το όνομά της δεν ήταν άγνωστο. Βλέπετε, ως έφηβη, ήταν παίκτρια στον Ποσειδώνα Βέροιας και τότε ονειρευόταν μια καριέρα στα γήπεδα. Ωστόσο τα πράγματα πολλές φορές δεν εξελίσσονται όπως τα έχουμε φανταστεί.

Ένας σοβαρός τραυματισμός την άφησε στο κρεβάτι, ενώ -εκτός από την πορεία της στο βόλεϊ- έχασε και τις Πανελλήνιες. Η ζωή της άλλαξε κατεύθυνση οριστικά.

Παπούτσια White Angel (Κηφισιά), μαγιό Yamamay.

Το νέο της όνειρο είναι σήμερα η δημοσιογραφία, ωστόσο μέχρι να αφήσει το στίγμα της σε αυτόν τον τομέα, η γεννημένη τον Μάρτιο του 1996 Ιωάννα ξεχωρίζει ως μούσα του ανερχόμενου σχεδιαστή Δημήτρη Ορδουλίδη και αναστατώνει με τον λογαριασμό της στο Instagram, που δεν θα είναι υπερβολή να χαρακτηρίσουμε ως έναν από τους πιο sexy της Ελλάδας.

Απολαύστε την φωτογράφηση που της έκανε η Πηνελόπη Μασούρη στο Club Hotel Casino Loutraki και επισκεφθείτε το προφίλ της στο Instagram.

Μαγιό Yamamay.

Σακάκι Zara.

Αριστερά: Σακάκι Zara. Δεξιά: Μαγιό Joy Fashion House.

Φωτογράφος: Πηνελόπη Μασούρη
Βοηθός φωτογράφου: Ηλίας Κοντογιώργος
Grooming / Hair: Doria Tsirigotis

//Η φωτογράφιση έγινε στο ξενοδοχείο Club Hotel Casino Loutraki (Ποσειδώνος 48, Λουτράκι, τηλ.: 27440 60300 | clubhotelloutraki.gr)

Διαβάστε ακόμα: Η Emily Ratajkowski δεν είχε ποτέ πρόβλημα με το σώμα της

The post Η Ιωάννα Μπέλλα θέλει να έχει τον πιο «καυτό» λογαριασμό στο Instagram appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/empneusi/ioanna-bella/feed/ 0 http://www.andro.gr/empneusi/12-summer-books/ http://www.andro.gr/empneusi/12-summer-books/#respond Sat, 12 Aug 2017 05:01:23 +0000


Αστυνομικά, προκλητικά, έξυπνα, ανατρεπτικά. Ό,τι πρέπει για φέτος το καλοκαίρι, στα διαλείμματά σας από τις βουτιές στη θάλασσα.

The post 12 μυθιστορήματα για την παραλία appeared first on Andro.

]]>

Αστυνομικά, προκλητικά, έξυπνα, ανατρεπτικά. Ό,τι πρέπει για φέτος το καλοκαίρι, στα διαλείμματά σας από τις βουτιές στη θάλασσα.

The post 12 μυθιστορήματα για την παραλία appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/empneusi/12-summer-books/feed/ 0 http://www.andro.gr/apopsi/kos-earthquake/ http://www.andro.gr/apopsi/kos-earthquake/#respond Sat, 12 Aug 2017 05:11:04 +0000


Ο χρόνος από την αποφράδα Παρασκευή μετράει πια σε βδομάδες. Είπα την πρώτη Παρασκευή αργότερα, πάει κιόλας μια βδομάδα, τη δεύτερη, πάνε δυο, με τη χτεσινή, τρεις. Είχα μαζέψει λάπτοπ και σημειώσεις από τη βεράντα της αυλής, έκλεινα παράθυρα, πόρτες, και –που δεν το συνηθίζω-,… Περισσότερα

The post Επουλώνοντας ρωγμές appeared first on Andro.

]]>

Κως, φωτογραφία Γιάννης Χατζηπαναγιώτης.

Ο χρόνος από την αποφράδα Παρασκευή μετράει πια σε βδομάδες. Είπα την πρώτη Παρασκευή αργότερα, πάει κιόλας μια βδομάδα, τη δεύτερη, πάνε δυο, με τη χτεσινή, τρεις. Είχα μαζέψει λάπτοπ και σημειώσεις από τη βεράντα της αυλής, έκλεινα παράθυρα, πόρτες, και –που δεν το συνηθίζω-, μάλλον για τις ώρες του ύπνου που υπολείπονταν ή το πότε θα ξυπνούσα, κοίταξα το ρολόι στον τοίχο της κουζίνας: 01.31, κι ήτανε πάνω στη στιγμή που θα ξεκίναγε το κακό. Οι τρομερές δονήσεις, σαν να μας ξεριζώνανε συθέμελα, ο θόρυβος, η βουή, η συσκότιση. Κράταγα το κινητό, πρόλαβα κι ένα μακρομάνικο για τη νυκτερινή ψύχρα, πετάχτηκα έξω απ’ το σπίτι. Η πόλη στο δυτικό ορίζοντα αντηχούσε από φωνές, συναγερμούς που ενεργοποιήθηκαν, ο νυχτερινός θόλος ακόμα, που δεν ξέρω από ποια μη ρεαλιστική εντύπωση θα τον θυμάμαι σαν κίτρινο, όλα έδειχναν ότι συντελούνταν ο… επαπειλούμενος από χρόνια «μεγάλος». «Αργεί ο μεγάλος, και θα παραείναι καταστροφικός», μουρμούραγε ο πατέρας μου ήδη από τη δεκαετία του ’70, για το μεγάλο σεισμό που καθυστερούσε να συμβεί. Ο προηγούμενος ήτανε του 1933, και τα ίχνη του τα βρίσκουμε έως και στη λαλιά μας. Δεν υπάρχει Κώος να μην έχει πει ή κατανοήσει τη διάκριση: προσεισμική και μετασεισμική (από εκείνο το σεισμό) Κως.

Φως, νερό, σταθερό τηλέφωνο, κομμένα όλα. Με την εφαρμογή του φακού στο κινητό έλεγξα πρόχειρα τις ζημιές: η βιβλιοθήκη από τον ένα τοίχο είχε πέσει πλακώνοντας καρέκλες – γραφείο, τα τζαμάκια θρύψαλα και τα βιβλία σκορπισμένα και σωριασμένα ως τη βιβλιοθήκη του απέναντι τοίχου, φωτιστικά, γυαλικά, η γλάστρα μαζί με την ανθοστήλη, αλλά και δόξα τω Θεώ επρόκειτο μόνο για ζημιές αντικειμένων κι επίπλων, ούτε μια ρωγμή σε σοβάδες. Ήδη οι κινητές τηλεφωνίες λειτουργούσαν, στο εικοσάλεπτο απάνω πρόλαβα να μιλήσω με δυο – τρεις από τους πολύ οικείους, έμενε η αγωνία για τους γονείς, περασμένα ογδόντα με βαριά βαρηκοΐα αμφότεροι, δεν άκουγαν φωνές, τηλέφωνα, το ρόπτρο, αμπαρωμένοι, χρειάστηκε να σπάσουμε την εξώπορτα, ούτε θα ξεχάσω με πόδια που τρέμανε πώς ανέβαινα στο υπνοδωμάτιό τους -ευτυχώς όλα καλά κι εδώ.

Ο Εγκέλαδος είναι όντως Τιτάνας, επιπλέον είναι και ανεξίθρησκος. Προξένησε μεγάλες ζημιές σε δύο χριστιανικούς ναούς, αλλά και σε ισάριθμα μουσουλμανικά τεμένη.

Μερικά δευτερόλεπτα – η απόλυτη διαστολή του χρόνου. Η πόλη, το νησί γέμισε ιστορίες, ο καθένας τη δική του, υγρά μάτια, τρέμουλο στα χείλη, η έγνοια για τους αδύναμους, για τις στριγκλιές των παιδιών στο πάνω κρεβάτι της κουκέτας, για τους ηλικιωμένους γονείς που βγήκαν στους δρόμους μονάχοι, σαστισμένοι, ανηφορίζοντας μαζί μ’ εκατοντάδες όλων των ηλικιών προς τις εξοχές, το βουνό, τρομαγμένοι από τη θάλασσα που ανέβηκε σε ύψος κοντά ένα μέτρο στην προκυμαία και τον παραλιακό του λιμανιού, τις φήμες για φονικό επερχόμενο τσουνάμι. Οδηγώντας από το σπίτι στο εξοχικό των γονιών μου, η ακόμα δυσκολότερη εικόνα: τουρίστες στα πεζοδρόμια και τους κήπους των ξενοδοχείων τυλιγμένοι με σεντόνια ή πετσέτες. Τα πρώτα δάκρυα, οι σιωπηλοί σπασμοί. Το είδα σε πολλά πρόσωπα κι όταν ξημέρωσε: ντρεπόμασταν τους ξένους μας, σαν γιατί φταίγαμε εμείς. Είμαι σίγουρος, ποτέ άλλοτε δεν ήμαστε τόσο φιλόξενοι.

Με το χάραμα γύρω στις έξι, οι περισσότεροι ολότελα ξάγρυπνοι, ακούγαμε τις πληροφορίες που ήτανε πια αρκετά σαφείς, μπορούσαμε κάπως να αποτιμήσουμε το κακό. Το μέγεθος, το εστιακό βάθος, η απόσταση, η διάρκεια, ένας πραγματικά πολύ ισχυρός σεισμός. Οι δύο νεκροί, οι δεκάδες τραυματίες, ανάμεσά τους τέσσερις σοβαρά, τα μνημεία του κέντρου που πλήγηκαν ιδιαίτερα, ορισμένα ιδιωτικά κτίσματα και οπωσδήποτε όχι τα σχετικά νεόδμητα.

Τα συντρίμμια της κρήνης μετά το σεισμό της 21 Ιουλίου, από τη μόνη πλευρά που επιτρέπεται η προσέγγιση στο χώρο.

Με το που έφεξε, κατέβασα στην πόλη μία θεία που διανυκτέρευε μαζί μας στην αυλή των γονιών μου, να ελέγξει την κατάσταση του σπιτιού της, ρετιρέ σε τρίτο όροφο, -όταν έντρομη μες στη νύχτα το εγκατέλειπε, της φάνηκε πως από τη στέγη τρέχανε νερά. Στους δρόμους ακούγονταν φροκαλίσματα σπασμένων γυαλικών, άντρες μετέφεραν δίπλα στους κάδους του δήμου μπάζα από σπασμένες τηλεοράσεις και συναφή θραύσματα. Αλληλεγγύη, σοβαρά πρόσωπα, συγκρατημένα συναισθήματα, μετρημένες κουβέντες και χειρονομίες. Κόντρα σ’ ό,τι μπορεί να εικάσει κανείς κρίνοντας από τις ενστικτώδεις αντιδράσεις, -δε θέλω να γενικεύσω, δεν έκανα στατιστική, δεν ξέρω σε ποιο ποσοστό- όμως το έζησα, η αγωνία κι ο τρόμος να ανασύρουν τις πιο ακριβές αξίες της έκφρασης: αλήθεια, τιμιότητα, οικονομία. Δεν αποκλείεται παρά μόνο για όσο επιδρά παραλυτικός ο τρόμος.

Ο Εγκέλαδος είναι όντως Τιτάνας, επιπλέον είναι και ανεξίθρησκος. Προξένησε μεγάλες ζημιές σε δύο χριστιανικούς ναούς, αλλά και σε ισάριθμα μουσουλμανικά τεμένη. Τη συναγωγή, προ πολλού χώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων, δεν την πείραξε. Με κάποιο τρόπο πληγώθηκε η καρδιά της πόλης, και για όσους μεγαλώσαμε στο κέντρο της, πληγώθηκαν οι γειτονιές, οι παιδότοποί μας, μετωνυμικά η παιδική μας ηλικία. Περπάτησα τους δρόμους με τα γκρεμισμένα μόλις την περασμένη Δευτέρα –δεν άντεχα νωρίτερα.

Κανένας εγκέλαδος, βέβαια, δεν μπορεί να πληγώσει τον πυρήνα της μνήμης μας. Άλλοτε βιαστικός, άλλοτε αργοπορώντας διέτρεχα τις ρωγμές, μικρές – μεγάλες, στα μνημεία της πόλης. Οι ιερές κόγχες του Αγίου Νικολάου και της Αγίας Παρασκευής, η περιμετρική οχύρωση των Ιωαννιτών Ιπποτών στην Ιπποκράτους, ο μιναρές και η μουσουλμανική κρήνη στο τζαμί της πλατείας Ελευθερίας, οι ζημιές στα εκθέματα του μουσείου, η Πόρτα του Φόρου, η Καμάρα στην ντοπιολαλιά μας, τα μπαράκια της Ιωάννου Ναυκλήρου, οι δρόμοι με τα μαραγκούδικα για όσους τα προλάβαμε, οι μετέπειτα φημισμένοι στο νεαρόκοσμο της Βόρειας Ευρώπης bar streets, και πια πλησίαζα στην Πλατεία του Πλατάνου, ίσως το δυναμικότερο σημείο του ιστού της πόλης, να διακινδυνεύσω όσο πιο αμερόληπτος μπορώ: από τις ωραιότερες πλατείες του κόσμου.

Η μουσουλμανική κρήνη στο τζαμί της Λότζιας προ του πρόσφατου σεισμού, φωτογραφία Θανάσης Νικολής.

Υπερυψωμένη, στο κέντρο της ο αιωνόβιος πλάτανος, η παράδοση θέλει ο Ιπποκράτης να διδάσκει τους μαθητές του στη σκιά του, η γέφυρα που ενώνει την πλατεία με το κάστρο των Ιπποτών, από κάτω της η Λεωφόρος των Φοινίκων εκεί όπου άλλοτε η τάφρος, η πίσω πλευρά του ιταλικού διοικητηρίου, τα δικαστήρια, παραδίπλα το εναρμονισμένο με το υπόλοιπο περιβάλλον οικοδομικό τετράγωνο, έπειτα ακολουθώντας την περίμετρο της πλατείας, σαν από εξώστη, το αρχαιολογικό πάρκο της αρχαίας αγοράς και του λιμανιού, κι άφησα σκοπίμως τελευταίο εκείνο που αισθητικά δεσπόζει, το τζαμί της Λότζιας ή του Γαζή Χασάν Πασά. Τέμενος ορθογώνιο κεραμοσκεπές, χτισμένο στο τέλος του 18ου αιώνα με αρχαίο οικοδομικό υλικό, μ’ εξήντα τόσα παράθυρα, στοά σε μέρος του ισογείου του, με κιονοστοιχία να τη χωρίζει σε δυο κλίτη, ντελικάτη είσοδο με σκαλοπάτια και στεγασμένο πλατύσκαλο στη βόρεια πλευρά, τον επιβλητικό πράγματι μιναρέ με ένθετα στη βάση του ένα ανάγλυφο ακέφαλο λιοντάρι και χώρια τη δορά λιονταριού, πιθανώς προερχόμενα από το ναό του Ηρακλή, και τέλος το κομψότατο συμπλήρωμα του τζαμιού, η μουσουλμανική μαυριτανικής τεχνοτροπίας κρήνη του, στο εσωτερικό της πλατείας και εφαπτόμενη στον περιφραγμένο πλάτανο. Το τζαμί έμεινε όρθιο, με αρκετές μικροζημιές αν βλέπω σωστά, όμως όρθιο. Η κρήνη αντίθετα σωριάστηκε σε συντρίμμια. Το ήξερα. Είχα δει τις φωτογραφίες. Ο λόγος που καθυστερούσα αυτή τη βόλτα ήτανε ετούτη η κρήνη.

Άλλο οι ταυτότητες, οι πεποιθήσεις, οι πίστεις∙ άλλο τα μνημεία. Δεν υπάρχει Κώος να μην πενθεί ετούτη την κρήνη.

Κάποτε οι γονείς της μητέρας μου νοίκιαζαν ένα από τα σπίτια του οικοδομικού τετραγώνου της πλατείας, έτσι κι αλλιώς το πατρικό μου είναι μόλις δυο βήματα παρακεί, απέναντι από τη συναγωγή στους δρόμους με τα μαραγκούδικα, κι όταν το ανακαίνιζε ο πατέρας μου, το καλοκαίρι του ’65, μας φιλοξενούσαν οι παππούδες. Έχω παίξει παιδί, έχω χαζέψει εκστατικός τους συντοπίτες μωαμεθανούς να πλένουν εκεί χέρια πόδια πριν από την προσευχή της Παρασκευής, θυμάμαι το μουεζίνη να ψάλλει στο μιναρέ όταν ακόμη λειτουργούνταν το τζαμί, έχω καθίσει στα σκαλοπάτια της κρήνης και έφηβος και νεαρός και ώριμος, ανακαλώ τη μυρωδιά από τα πλατανόμηλα, από τα κυπαρισσόμηλα και τις πασχαλιές στη μια και την άλλη πλευρά του τζαμιού, από τα βερνίκια και το πριονίδι στα μαραγκούδικα του ισογείου, αυτό το τζαμί και την κρήνη του τα περιέλαβα, κομμάτι της σκηνογραφίας, σε καίρια στιγμή στο τελευταίο μου μυθιστόρημα. Τα μνημεία του τόπου όπου σαν σε κάνναβο σχεδιάσαμε τις πρώτες, τις πιο δραστικές διαδρομές της μνήμης, είναι ζωτικά στοιχεία της ύπαρξής μας. Δεν αντιφάσκω∙ τη μνήμη δεν την γκρεμίζει κανένας εγκέλαδος, καταστροφή ή απώλεια. Όμως τα μνημεία, όπως τα σώματα των αγαπημένων, είναι σημεία αναφοράς των αισθημάτων μας. Η καταστροφή τους, η απουσία τους συνεπάγεται πένθος. Σ’ αυτή την κρήνη ο μουσουλμάνος είμ’ εγώ –η λάθος δήλωση, η λάθος σκέψη που μπρος στα συντρίμμια θέλησα να φωνάξω. Άλλο οι ταυτότητες, οι πεποιθήσεις, οι πίστεις∙ άλλο τα μνημεία. Δεν υπάρχει Κώος να μην πενθεί ετούτη την κρήνη.

Τώρα, καθώς η καθημερινότητα ξαναβρίσκει το ρυθμό της και συνειδητοποιούμε ότι όλα, αν εξαιρεθεί ο χαμός των δύο συνανθρώπων, είχαν μάλλον την καλύτερη δυνατή έκβαση, απομένει να αποκαταστήσουμε μαζί με τις ζημιές στις ιδιωτικές περιουσίες, το συντομότερο και τα μνημεία της πόλης. Ναοί, τεμένη, επάλξεις, βίγλες, αγάλματα, κίονες να επανασυνδεθούν με την αισθηματική μας μνήμη, αλλά και να αποδοθούν ξανά στη (συνειδητή ή ασύνειδη) παιδεία και αισθητική αγωγή των κατοίκων και των επισκεπτών του νησιού μας.

Υ.Γ. Λίγες ακυρώσεις τις πρώτες μέρες, και η τουριστική κίνηση επανήλθε στις κανονικές για την εποχή κρατήσεις. Όπως ομολογείται από όλους, κοινωνία, δήμος, ιδιώτες επιχειρηματίες, κράτος αντέδρασαν καίρια, συντονισμένα, υποδειγματικά. Παρά την απελπισία ή την απογοήτευση που γέννησε η χρεοκοπία των τελευταίων χρόνων, η περίπτωση του σεισμού της Κω αποδεικνύει πως δε συγκαταλεγόμαστε στις αναξιόπιστες για τους θεσμούς τους κοινωνίες. Μην το ξεχνάμε: μόνο σύγχρονες, δυτικές λεγόμενες χώρες μπορούν να διασφαλίσουν στους κατοίκους τους γερή αντισεισμική θωράκιση.

Info: Ο σεισμός της Κω συνέβη στη 01.31 της Παρασκευής 21 Ιουλίου 2017 και είχε μέγεθος 6,7 της κλίμακας Ρίχτερ. Ο ισχυρός μετασεισμός, κατά την εκτίμηση των ειδικών, συνέβη ήδη, την περασμένη Τρίτη 8 Αυγούστου, 5,2 Ρίχτερ, και σ’ αυτόν δεν αναφέρθηκαν θύματα ή ζημιές.

Διαβάστε ακόμα: Απανωτά σβουριχτά φιλιά στον Σαν Καλότζερο

The post Επουλώνοντας ρωγμές appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/apopsi/kos-earthquake/feed/ 0 http://www.andro.gr/zoi/periklis-merakos-summer/ http://www.andro.gr/zoi/periklis-merakos-summer/#respond Fri, 11 Aug 2017 05:11:43 +0000


Το καλοκαίρι του Έλληνα ταξιδιωτικού φωτογράφου είναι πολλές φορές μέρος της δουλειάς του. Έτσι σας δείχνω κάποιες φωτογραφίες από αναθέσεις και κάποιες άλλες από τα αγαπημένα μου μέρη που κάνω συχνά τις διακοπές μου – Τήνο και νότια Πελοπόννησο. Το θέμα του Ελληνικού καλοκαιριού φυσικά… Περισσότερα

The post Ο Περικλής Μεράκος μας δείχνει το δικό του καλοκαίρι appeared first on Andro.

]]>

Διακοπές στη Σαπιέντζα.

Το καλοκαίρι του Έλληνα ταξιδιωτικού φωτογράφου είναι πολλές φορές μέρος της δουλειάς του. Έτσι σας δείχνω κάποιες φωτογραφίες από αναθέσεις και κάποιες άλλες από τα αγαπημένα μου μέρη που κάνω συχνά τις διακοπές μου – Τήνο και νότια Πελοπόννησο. Το θέμα του Ελληνικού καλοκαιριού φυσικά είναι η θάλασσα. Καλά μπάνια και καλές διακοπές.

Σεϊχέλες Ικαρίας.

Παραλία Γλυφάδα στην Κέρκυρα.

Μιτάτο στην Κάσο.

Καλοκαιρινά σκέρτσα στη χώρα των Κυθήρων.

Διακοπές στη Τήνο.

Στη μπλε σπηλιά στο Καστελόριζο.

Στην Οία.

Στην Ουρανούπολη Ιούνιο μήνα επειδή «σαν τη Χαλκιδική δεν έχει».

Κάνοντας διακοπές στην Ελλάδα ανακαλύπτεις θησαυρούς. Ειδικά στη Σαπιέντζα.

Στη παραλία Έλλη στη Ρόδο.

Διακοπές στη Γιάλοβα.

Διακοπές στη Βοϊδοκοιλιά.

Διακοπές στη Σφακτηρία της Μεσσηνίας.

Διακοπές στη Τήνο στο μουσείο Τσόκλη.

Με φίλους – συνεργάτες μετά το τέλος φωτογράφισης ξενοδοχείου στη Κρήτη.

//Για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες του Περικλή Μεράκου μπείτε στην επίσημη σελίδα του, στον λογαριασμό του στο Instagram και στο προφίλ του στο Facebook.

Διαβάστε ακόμα: Το νόημα του Sani Gourmet

The post Ο Περικλής Μεράκος μας δείχνει το δικό του καλοκαίρι appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/zoi/periklis-merakos-summer/feed/ 0 http://www.andro.gr/empneusi/thomas-tournavitis/ http://www.andro.gr/empneusi/thomas-tournavitis/#respond Fri, 11 Aug 2017 05:01:56 +0000


Ήταν πριν από λίγες εβδομάδες, τέλος Ιουλίου, με το θερμόμετρο να δείχνει 40 βαθμούς Κελσίου και το μυαλό να ονειρεύεται παραλίες, χαλάρωση και δροσερά κοκτέιλ. Εκείνη τη μέρα αποφασίσαμε να βρεθούμε με τον Θωμά Τουρναβίτη, έναν νέο και ταλαντούχο ζωγράφο, που τα τελευταία χρόνια βλέπει… Περισσότερα

The post Θωμάς Τουρναβίτης: «Η Αθήνα δεν είναι το νέο Βερολίνο και δεν χρειάζεται να γίνει» appeared first on Andro.

]]>

«Το 2007 ανακαλύπτω ότι η φωτογραφία δεν με καλύπτει, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιήσω όση εμπειρία είχα για να επιστρέψω στο σχέδιο». (Φωτογραφία: George Vasiliadis)

Ήταν πριν από λίγες εβδομάδες, τέλος Ιουλίου, με το θερμόμετρο να δείχνει 40 βαθμούς Κελσίου και το μυαλό να ονειρεύεται παραλίες, χαλάρωση και δροσερά κοκτέιλ. Εκείνη τη μέρα αποφασίσαμε να βρεθούμε με τον Θωμά Τουρναβίτη, έναν νέο και ταλαντούχο ζωγράφο, που τα τελευταία χρόνια βλέπει το έργο του να ταξιδεύει σε διάφορες γωνίες του πλανήτη, το όνομά του να ακούγεται όλο και περισσότερο, ενώ η τελευταία του δουλειά με τίτλο Saints in Carousel μέσα στους επόμενους μήνες θα κάνει τη δικιά της πορεία σε διάφορες πόλεις του κόσμου.

Ωστόσο η παραπάνω περιγραφή είναι περισσότερο για να συνοδεύει τα δελτία τύπου των έργων και των εκθέσεών του. Όχι ότι ο Θωμάς δεν είναι ταλαντούχος και ανερχόμενος ζωγράφος. Ωστόσο άλλο ήταν αυτό που μου έκανε εντύπωση από το πρώτο λεπτό που κάτσαμε στο Chelsea στο Παγκράτι και πιάσαμε την κουβέντα: η άνεση, η χαλαρότητα και η διάθεσή του να μιλήσει για όλα, όπως ακριβώς τα σκέφτεται, χωρίς να «παίζει» με τις λέξεις και να ψάχνει να βρει τις σωστές. Ναι, η αλήθεια είναι ότι περισσότερο έμοιαζε σαν μια συζήτηση φίλων που είχαν χρόνια να τα πουν, παρά με συνέντευξη.

Κάπως έτσι η συζήτηση πήγε προς τα αθλητικά -τα οπαδικά κατά κύριο λόγο-, γύρισε στο Πήλιο (όπου βρίσκεται αυτή την περίοδο) και τις καλοκαιρινές διακοπές που δεν θα έρθουν, ενώ όταν έφτασαν οι καφέδες η κουβέντα ξέφυγε στις «παλιές αγάπες» και τους εθισμούς. Προσγειωμένος, αληθινός, δεν δίσταζε να μιλήσει για τον εαυτό του, τα λάθη του και τις μάχες του – κάτι που δεν συναντάς εύκολα σε ανθρώπους που γνωρίζεις μόλις μερικά λεπτά.

«Δεν μου αρέσει το επίπεδο στην Ελλάδα σήμερα. Πιστεύω ότι πάσχουμε από έναν μεγάλο ιό τσόκαρου! Έχουμε γεμίσει κατίνες και κατίνους».

Και ανάμεσα στις σκόρπιες συζητήσεις μας, οι δρόμοι οδήγησαν και στην επαγγελματική του πορεία. Μια πορεία που όχι απλά δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα, αλλά πέρασε από πολλά κύματα μέχρι ο Θωμάς να φτάσει στο σημείο που ήθελε. Άλλωστε, όπως λέει «δεν είμαι από αυτούς που θα σου πουν ότι το είχα μέσα μου από παιδί. Για παράδειγμα, θυμάμαι στο σχολείο, όταν μας έβαζαν στο μάθημα των καλλιτεχνικών κάποια εργασία, την έκανε η μητέρα μου. Εγώ βαριόμουνα, ήμουν περισσότερο του αθλητισμού» θυμάται γελώντας.

Τελικά στα 14 του θέλησε να ασχοληθεί πιο σοβαρά με το σχέδιο, στα 17 του πήρε την απόφαση να πάει στο εργαστήρι του γλύπτη Νίκου Στέφου, ενώ -αφού έδωσε δύο φορές στη Σχολή Καλών Τεχνών και απέτυχε- πήρε τα πράγματά του και πήγε στο Λονδίνο. «Εκεί ασχολήθηκα με τη φωτογραφία και τη σκηνοθεσία, ενώ μεταπτυχιακά έκανα στο Βερολίνο πάνω στη σημειολογία του αστικού τοπίου» λέει και συμπληρώνει: «Και ξαφνικά το 2007 ανακαλύπτω ότι η φωτογραφία δεν με καλύπτει, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιήσω όση εμπειρία είχα για να επιστρέψω στο σχέδιο. Βέβαια ακόμα χρησιμοποιώ τη φωτογραφία και τη σκηνοθεσία, αλλά αποκλειστικά για μένα».

Έργα από την τελευταία του σειρά, που έχει τον τίτλο «Saints in Carousel».

Δέκα χρόνια ετοιμάζεται να κλείσει σε λίγους μήνες έχοντας τον «τίτλο» του ζωγράφου και λογικό ήταν να τον ρωτήσω πώς αντιμετωπίζει την κρίση που διανύουμε αυτά τα χρόνια. «Πάντα υπήρχαν κρίσεις, πάντα ίδιοι κύκλοι γίνονται, απλά μας αλλάζουν το περιτύλιγμα, μας το παρουσιάζουν ως κάτι καινούργιο και τρώμε την φάπα. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη για το θέμα της σημερινής κρίσης» τονίζει. Άρα δύσκολα τα πράγματα; «Δεν είναι δύσκολο ή εύκολα. Το θέμα είναι κατά πόσο εμείς ως δημιουργοί θέλουμε να διατηρήσουμε την ηθική μας συμμετρία. Άρα δεν υπάρχει δυσκολία ή ευκολία, η αλήθεια μένει να βρεθεί για τον καθένα και το τι θέλει για τον εαυτό του».

Πόσο όμως οι καταστάσεις έχουν επηρεάσει το δημιουργικό κομμάτι και την έμπνευσή του; «Τα πάντα αποτελούν έμπνευση. Είμαι ανθρωποκεντρικός κατά κύριο λόγο, αλλά προσπαθώ να κλείνω μάτια, αυτιά και να μην κολλάω σε πράγματα. Μάλιστα τώρα τελευταία νιώθω ότι απογαλακτίζομαι από τις επιρροές μου και αρχίζω να χαράζω τη δική μου πορεία».

Άραγε τη «φυγή» στο εξωτερικό δεν την σκέφτηκε ποτέ; «Στο εξωτερικό πάω με τη δουλειά μου. Αλλά δεν σκέφτομαι να πάω να ζήσω έξω, καθώς δεν θέλω να αλλάξω το βιωτικό μου επίπεδο. Και για μένα το βιωτικό επίπεδο είναι η φύση, το κλίμα, η γη, η θάλασσα» τονίζει. Βέβαια δεν σημαίνει ότι του αρέσουν τα πάντα στη χώρα μας και δεν διστάζει να μου πει τη γνώμη του. «Δεν μου αρέσει το επίπεδο στην Ελλάδα σήμερα. Πιστεύω ότι πάσχουμε από έναν μεγάλο ιό τσόκαρου! Έχουμε γεμίσει κατίνες και κατίνους. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα της κοινωνίας σήμερα» μου λέει με σιγουριά.

«Πλέον νιώθω ελεύθερος και λίγο καλύτερα που δεν είμαι υποχείριο του κάθε πάθους μου». (Φωτογραφία: George Vasiliadis)

Και αυτή η σιγουριά εμφανίζεται σε κάθε του απάντηση. Παρά τα 36 του χρόνια, ο Θωμάς Τουρναβίτης μοιάζει να έχει κατασταλάξει στις απόψεις του και να τα έχει βρει με τον εαυτό του. Αν και τελικά, αυτό το τελευταίο δεν ισχύει και τόσο, όπως μου εξηγεί. «Τώρα τελευταία έχω μάθει να αγαπάω λίγο τον εαυτό μου» λέει και -ενώ μου δείχνει το νέο τεύχος που ρώσικου περιοδικού Наша Греция που η δουλειά του κοσμεί το εξώφυλλο- συμπληρώνει: «Πλέον νιώθω ελεύθερος και λίγο καλύτερα που δεν είμαι υποχείριο του κάθε πάθους μου».

Η ώρα είχε περάσει, εγώ έπρεπε να επιστρέψω στο γραφείο, εκείνος είχε ένα full πρόγραμμα με ραντεβού, αλλά θα έσκαγα αν δεν του έκανα αυτή την ερώτηση: τελικά η Αθήνα είναι το νέο Βερολίνο; «Όχι, η Αθήνα δεν είναι το νέο Βερολίνο. Και δεν χρειάζεται να είναι. Η Αθήνα δεν χρειάζεται να μοιάζει με κάποια άλλη πόλη. Πρέπει να φτιάξουμε μια δικιά μας Αθήνα, να αναδείξουμε τα λάθη της τόσο πολύ με τα καλά της».

[Για να μάθετε περισσότερα για τη δουλειά του Θωμά Τουρναβίτη επισκεφθείτε την επίσημη σελίδα του]

Διαβάστε ακόμα: Η Μαριέττα Φαφούτη μάς μιλάει για τους άντρες της ζωής της

The post Θωμάς Τουρναβίτης: «Η Αθήνα δεν είναι το νέο Βερολίνο και δεν χρειάζεται να γίνει» appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/empneusi/thomas-tournavitis/feed/ 0 http://www.andro.gr/geusi/raxes-ikarias-summer/ http://www.andro.gr/geusi/raxes-ikarias-summer/#respond Thu, 10 Aug 2017 05:01:11 +0000


Το σύμπλεγμα των χωριών «Ράχες» στη βόρεια Ικαρία είναι ουσιαστικά ο πιο δημοφιλής προορισμός για τον επισκέπτη του νησιού το καλοκαίρι, με «πρωτεύουσα» τον πασίγνωστο Χριστό Ραχών – το περίφημο χωριό που μένει «ξύπνιο» τη νύχτα για κατοίκους και παραθεριστές. Ακολουθούν ο Άγιος Δημήτριος, ο… Περισσότερα

The post 10+1 στέκια για να βρεις το καλύτερο φαγητό στις Ράχες Ικαρίας appeared first on Andro.

]]>

Οι Ράχες είναι ο πιο δημοφιλής προορισμός στην Ικαρία, με «πρωτεύουσα» τον πασίγνωστο Χριστό Ραχών – το περίφημο χωριό που μένει «ξύπνιο» τη νύχτα για κατοίκους και παραθεριστές. (Φωτογραφία: visitikaria.gr)

Το σύμπλεγμα των χωριών «Ράχες» στη βόρεια Ικαρία είναι ουσιαστικά ο πιο δημοφιλής προορισμός για τον επισκέπτη του νησιού το καλοκαίρι, με «πρωτεύουσα» τον πασίγνωστο Χριστό Ραχών – το περίφημο χωριό που μένει «ξύπνιο» τη νύχτα για κατοίκους και παραθεριστές. Ακολουθούν ο Άγιος Δημήτριος, ο Άγιος Πολύκαρπος, το Τραγοστάσι ή Καστανιές, οι Καρυδιές και ο Προφήτης Ηλίας, συμπληρώνοντας το παζλ ενός ορεινού οικισμού όπου κυριαρχούν οι ωραίες πλατείες, οι πλάτανοι και το κρέας ως βάση του φαγητού των τουριστών. Τα «επίνεια» Αρμενιστής, Νας και Γιαλισκάρι έχουν το δικό τους κοινό και ξεχωριστά στέκια. Ας δούμε πού θα φάει κανείς στις Ράχες –χωρίς να περιλάβουμε το φαγητό «στο χέρι».

Στην επόμενη σελίδα: Ο Άγιος Δημήτριος, με την πλακόστρωτη πλατεία, κλέβει την παράσταση.

The post 10+1 στέκια για να βρεις το καλύτερο φαγητό στις Ράχες Ικαρίας appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/geusi/raxes-ikarias-summer/feed/ 0 http://www.andro.gr/empneusi/maria-filopoulou-sto-nero/ http://www.andro.gr/empneusi/maria-filopoulou-sto-nero/#respond Thu, 10 Aug 2017 05:11:51 +0000


«Έχω εμμονή με το νερό και ό,τι έχει σχέση μ´ αυτό, στην προσωπική μου ζωή και στην ζωγραφική μου τα τελευταία χρόνια». Με αυτά τα λόγια περιέγραψε η Μαρία Φιλοπούλου την αγάπη της για το νερό – μια αγάπη που τα τελευταία χρόνια έχει «εισβάλει»… Περισσότερα

The post Οι γυμνές βουτιές της Μαρίας Φιλοπούλου στο γαλάζιο appeared first on Andro.

]]>

Η νέα έκθεση της Μαρίας Φιλοπούλου, «Στο Νερό», κάνει εγκαίνια την Παρασκευή 11 Αυγούστου στην γκαλερί Kapopoulos Fine Arts στην Πάτμο.

«Έχω εμμονή με το νερό και ό,τι έχει σχέση μ´ αυτό, στην προσωπική μου ζωή και στην ζωγραφική μου τα τελευταία χρόνια». Με αυτά τα λόγια περιέγραψε η Μαρία Φιλοπούλου την αγάπη της για το νερό – μια αγάπη που τα τελευταία χρόνια έχει «εισβάλει» και στη δουλειά της.

Κάτι που φαίνεται με τον καλύτερο τρόπο στη νέα της έκθεση, με τίτλο Στο Νερό, που εγκαινιάζεται την Παρασκευή 11 Αυγούστου στην γκαλερί Kapopoulos Fine Arts στην Πάτμο. Η έκθεση παρουσιάζει χαρακτηριστικά έργα από το δημιουργικό σύμπαν της εικαστικού, η οποία έχει ταυτιστεί από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 και μετά με θαλασσινά τοπία και κυρίως με την κατάδυση του ανθρώπινου σώματος σε αυτά. Τη συνύπαρξη σώματος και θάλασσας, την κατάδυση που συχνά παραπέμπει σε μια λυτρωτική διαδικασία.

«Ζωγραφίζω βιωμένους προσωπικούς παραδείσους, την ευτυχία, τη χαλάρωση, την ένωση με την φύση, τον ερωτισμό που νιώθουν οι λουόμενοι μέσα στο νερό».

«Ζωγραφίζω βιωμένους προσωπικούς παραδείσους, την ευτυχία, τη χαλάρωση, την ένωση με την φύση, τον ερωτισμό που νιώθουν οι λουόμενοι μέσα στο νερό» λέει για τη νέα της έκθεση η Μαρία Φιλοπούλου. Γεννημένη το 1964 στην Αθήνα, σπούδασε ζωγραφική στην Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts στο Παρίσι, με δάσκαλο τον Λεονάρντο Κρεμονίνι.

Έργα της βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη της Αθήνας, στη Βουλή των Ελλήνων, στην Τράπεζα Ελλάδας, στη συλλογή του μουσείου Γουλανδρή, στο Μουσείο Φρυσίρα, στην Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, στη συλλογή Φέλλιου, στη συλλογή Ανώνη και Άζιας Χατζηιωάννου και σε άλλες συλλογές και μουσεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ενώ έχει κάνει 20 ατομικές εκθέσεις σε όλο τον κόσμο – από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη έως τη Νέα Υόρκη και το Πεκίνο.

Η Μαρία Φιλοπούλου έχει κάνει 20 ατομικές εκθέσεις σε όλο τον κόσμο – από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη έως τη Νέα Υόρκη και το Πεκίνο.

«Νομίζω ότι όλη η ύπαρξη είναι μια λεπτή ισορροπία της επίγνωσης ότι οι ευτυχισμένες στιγμές είναι πολύτιμες και πρέπει να τις αναγνωρίζουμε και να τις εκτιμάμε» συμπληρώνει για τη δουλειά της η γνωστή εικαστικός.

Στο Νερό
Που: Kapopoulos Fine Arts Πάτμος (κεντρική πλατεία Χώρα, Πάτμος, τηλ.: 22470 31222)
Πότε: από τις 11/8 έως τις 24/8
kapopoulosart.gr

Η έκθεση «Στο Νερό» θα διαρκέσει έως τις 24 Αυγούστου.

Διαβάστε ακόμα: Η Μαριέττα Φαφούτη μάς μιλάει για τους άντρες της ζωής της

The post Οι γυμνές βουτιές της Μαρίας Φιλοπούλου στο γαλάζιο appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/empneusi/maria-filopoulou-sto-nero/feed/ 0 http://www.andro.gr/zoi/petros-tasiopoulos/ http://www.andro.gr/zoi/petros-tasiopoulos/#respond Wed, 09 Aug 2017 05:01:02 +0000


– Ποια είναι η βασική σας ασχολία στη ζωή; Έχω ένα φωτοαντιγραφικό κέντρο στο Παγκράτι, όπου συνεργάζομαι με τα αδέλφια μου. – Γιατί τρέχετε; Ξεκίνησα να τρέχω κόβοντας το τσιγάρο, πριν από 14 χρόνια, για να αντέξω τα συμπτώματα στέρησης του τσιγάρου (που τα βίωνα… Περισσότερα

The post Πέτρος Τασιόπουλος: «Το τρέξιμο είναι πιο πολύ παιχνίδι του μυαλού παρά του σώματος» appeared first on Andro.

]]>

«Ξεκίνησα να τρέχω κόβοντας το τσιγάρο, πριν από 14 χρόνια».

– Ποια είναι η βασική σας ασχολία στη ζωή;
Έχω ένα φωτοαντιγραφικό κέντρο στο Παγκράτι, όπου συνεργάζομαι με τα αδέλφια μου.

– Γιατί τρέχετε;
Ξεκίνησα να τρέχω κόβοντας το τσιγάρο, πριν από 14 χρόνια, για να αντέξω τα συμπτώματα στέρησης του τσιγάρου (που τα βίωνα πολύ έντονα) και για να μην παχύνω, όπως συμβαίνει σε πολλούς. Συνεχίζω όμως να τρέχω γιατί βρίσκω πολύ συναρπαστική την βιολογική δυνατότητα που μου καλλιεργεί και μπορώ να κάνω πράγματα που μου φαινόντουσαν αδύνατα, όπως π.χ. το να συμμετέχω και να ευχαριστιέμαι σε έναν μαραθώνιο βουνού. Και όσο και αν ακούγεται τετριμμένο τρέχοντας νιώθω ζωντανός.

– Ποιος είναι ο στόχος σας;
Στο σημείο που έχω φτάσει ο πρωταρχικός μου στόχος είναι να διατηρώ τα στοιχεία της φυσικής κατάστασης που έχω «χτίσει» και να μπορώ να τρέχω, με υγεία και τα επόμενα χρόνια.

– Ποιο είναι το κίνητρό σας για να βγείτε από την πόρτα, ακόμα και όταν είστε κουρασμένος;
Κίνητρο αποτελεί η σκέψη ότι, πάντα μετά την προπόνηση, αισθάνομαι καλύτερα από ότι πριν. Επίσης η ύπαρξη ενός αγώνα στόχου, όπου στην διάρκεια της προετοιμασίας η πειθαρχία υπερνικά τη «βαρεμάρα».

«Δυστυχώς η Αθήνα δεν είναι πόλη για “πεζούς”, πόσο μάλλον για δρομείς».

– Έχετε κάποιο ρούχο ή αξεσουάρ-φετίχ που φοράτε στο τρέξιμο;
Μου αρέσει να τρέχω με το ρολόι μου, είναι πολύ καλός «γραμματέας», σημειώνει τα πάντα για μένα.

– Τρέχετε μετά μουσικής;
Μου αρέσει πολύ η μουσική, αλλά προτιμώ να μην ακούω κατά τη διάρκεια του τρεξίματος. Προτιμώ την «ησυχία» των σκέψεών μου που εξυπηρετούν καλύτερα την «εσωτερική» μου επικοινωνία και αναζήτηση.

– Τι σας «ρίχνει» στο τρέξιμο;
Το ότι η πόλη που ζω (Αθήνα) δεν είναι «φιλική» για τον δρομέα από πλευράς υποδομών. Πρέπει να μετακινηθείς και να «χάσεις» χρόνο για να βρεθείς κάπου όμορφα να τρέξεις. Δυστυχώς η Αθήνα δεν είναι πόλη για «πεζούς», πόσο μάλλον για δρομείς.

«Το τρέξιμο μου δίνει πολλές φορές την ευκαιρία να “κοιτάζω μέσα μου”».

– Και τι σας «ανεβάζει» περισσότερο;
Με ανεβάζει πάντα η γλυκιά κούραση που μένει μετά από μια πετυχημένη «δύσκολη» προπόνηση, η επιτυχία ενός αγωνιστικού στόχου και η χαρά που κάνει ο σκύλος μου όταν τρέχουμε μαζί στο βουνό! Αυτό το τελευταίο θα μπορούσε να είναι και από μόνο του κίνητρο για να τρέχω.

– Τι σκέφτεστε όταν διανύετε μεγάλες αποστάσεις;
Η διαδρομή φαίνεται άλλοτε εύκολη και άλλοτε δύσκολη, ανάλογα τη μέρα και τη διάθεση. Τις πιο πολλές φορές πάντως, όσο προχωρούν τα χιλιόμετρα η διάθεση φτιάχνει. Αισθάνομαι εκτίμηση για το χρόνο που αφιερώνω στον εαυτό μου σε μια μορφή ψυχαγωγίας τόσο προσωπική. Νιώθω να μοιράζομαι «ενέργεια» μέσα από μια σιωπηρή διαδικασία, με τον εκάστοτε «συντρέχτη» μου. Παρακολουθώ νοερά τις επιδράσεις της κούρασης στο σώμα και το μυαλό μου και προσπαθώ να τη διαχειριστώ. Σκέφτομαι πόσο τυχερός είμαι από πλευράς υγείας που έχω την επιλογή να είμαι εκεί έξω και να τρέχω. Με σύμμαχο τον ενθουσιασμό «ταξιδεύω» σε ακόμα μεγαλύτερες αποστάσεις, από αυτή που τρέχω, αμφισβητώντας τα όρια που το μυαλό μου θέτει σαν περιορισμό.


Διαβάστε ακόμα: «Ο αθλητισμός είναι σαν τον αγώνα της ζωής. Έχει αρχή, μέση, τέλος και βιώνεις όλα τα συναισθήματα»


– Από που αντλείτε έμπνευση για να πάτε ένα χιλιόμετρο παρακάτω, όταν φτάνετε στα όριά σας;
Αρχικά από το στόχο που έχω θέσει και από το ότι είμαι άνθρωπος που μου αρέσει να ολοκληρώνω ότι ξεκινάω. Είναι ξεκάθαρο από την αρχή το που θέλω να φτάσω και φροντίζω να κατανείμω τις δυνάμεις μου έτσι ώστε να το πετύχω. Πιο πολύ παιχνίδι μυαλού είναι παρά του σώματος. Αν το μυαλό οδηγήσει σωστά, το σώμα όλα τα μπορεί.

– Το τρέξιμο είναι για εσάς και διαλογισμός; Νιώθετε ότι σας ωφελεί και ψυχικά;
Θα έλεγα ότι μου δίνει πολλές φορές την ευκαιρία να «κοιτάζω μέσα μου», να τακτοποιώ τις σκέψεις που με απασχολούν και να αναζητώ την ψυχική γαλήνη και ηρεμία που στερούμαι στην «πιεστική και ενεργοβόρα» καθημερινότητα μου.

Το 2014, στον αγώνα «Λιοφιλία» των 10 χλμ.

– Είναι αλήθεια ότι προκαλεί έναν γλυκό «εθισμό»; Πόσο εξαρτημένος νιώθετε;
Εγώ πιστεύω ότι είναι αλήθεια ότι αποτελεί ένα γλυκό εθισμό και νιώθω έτσι. Αν δεν πάω για τρέξιμο, χωρίς σοβαρό λόγο, μου χαλάει η διάθεση. Έχω παρατηρήσει όμως ότι κρατάει λίγο αυτή η εξάρτηση. Με την έννοια ότι πολύ εύκολα το μυαλό μου μπορεί να δώσει προτεραιότητα σε άλλα πράγματα ανάλογα με τις περιστάσεις. Στο κάτω-κάτω αυτός ο εθισμός στηρίζει την συνέπεια μέσα από την οποία πετυχαίνεις τα μεγαλύτερα οφέλη από το τρέξιμο.

– Έχετε λάβει μέρος σε αγώνες; Τι σας έμεινε από την εμπειρία;
Συμμετέχω σε αγώνες εδώ και 11 χρόνια. Τρέχω σε μαραθωνίους στο βουνό και στην άσφαλτο. Μου αρέσει πολύ το να φτάνω υγιής, προπονημένος και χαρούμενος στην εκκίνηση, έχοντας περάσει μια περίοδο προετοιμασίας «γεμάτη περιπέτεια… γεμάτη γνώση» και γεμάτη θυσίες. Ειδικά οι θυσίες αποτελούν κίνητρο για να συνεχίσω την προσπάθεια μέσα στον αγώνα όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Ο αγώνας καθαυτός είναι για μένα η επιβεβαίωση του πόσο καλά προετοιμάστηκα, και κατά συνέπεια, το πόσο όμορφα νιώθω «μέσα» σε αυτόν – είναι εκείνο που δημιουργεί μια όμορφη ανάμνηση και με κάνει να θέλω να επαναλάβω όλη τη διαδικασία. Δεν είμαι ανταγωνιστικός και αυτό κάνει τους αγώνες μου ευχάριστους. «Παίζω» με τον εαυτό μου, οπότε είτε χάσω είτε κερδίσω το παιχνίδι είναι που μετράει.

«Το τρέξιμο είναι μια αθλητική δραστηριότητα εύκολη, που δεν απαιτεί ιδιαίτερη τεχνική και εξοπλισμό. Μπορεί να την κάνει ο καθένας, οπουδήποτε».

– Έχετε τρέξει σε μαραθώνιο; Αν όχι, ονειρεύεστε να το κάνετε;
Ονειρεύτηκα τη συμμετοχή μου σε μαραθώνιο λίγο καιρό αφότου ξεκίνησα να τρέχω, ωστόσο συμμετείχα για πρώτη φορά μετά από 3 χρόνια (Μαραθώνιος Μεσσήνης 2006). Έκτοτε έχω τρέξει σε 18 μαραθωνίους στην άσφαλτο και σχεδόν άλλους τόσους ορεινούς μαραθωνίους και υπέρ-μαραθωνίους.

– Ποια είναι η κορυφαία σας επίδοση έως σήμερα;
Τον καλύτερο μου χρόνο σε μαραθώνιο (2:58’) τον πέτυχα στην Φρανκφούρτη τον Οκτώβριο του 2015.

– Ποιο είναι το αγαπημένο σας υγιεινό σνακ;
Δεν θα έλεγα ότι έχω κάποιο που ξεχωρίζω ιδιαίτερα. Είμαι άνθρωπος που μου αρέσει και το φαγητό και οι «λιχουδιές»… υγιεινές και μη! Πολλές φορές με το τρέξιμο σαν άλλοθι, αφήνω τον εαυτό μου να «ξεφεύγει» σε διατροφικές «ατασθαλίες». Γλυκές εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα ότι με το τρέξιμο μπορεί κανείς να διατηρεί ένα φυσιολογικό βάρος και έχει την ευκαιρία να ξεφεύγει κάποιες φορές, χωρίς να επιβαρύνει συστηματικά την υγεία του.

«Εξαιρετική παρέα για τρέξιμο στη φύση είναι ο αγαπημένος μου σκύλος, ο Μόμπυ, με τον οποίο κάνουμε πολύ ενδιαφέρουσες “συζητήσεις” στις διαδρομές μας».

– Έχετε τραυματιστεί τρέχοντας;
Μέσα στο πλήθος των χιλιομέτρων και των ωρών είναι φυσικό να υπάρχουν κάποιοι τραυματισμοί. Ευτυχώς κανένας τόσο σοβαρός που να με κρατήσει μακριά από το τρέξιμο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Με την πάροδο του καιρού πάντως και την εμπειρία μαθαίνει κανείς να «ακούει» πιο καλά το σώμα του και να διαβάζει τα «σημάδια» που υπαγορεύουν κίνδυνο τραυματισμού πιο αποτελεσματικά.

– Πού τρέχετε συνήθως και γιατί;
Ανάλογα με την προπονητική προσαρμογή που έχω προγραμματίσει επιλέγω είτε τρέξιμο σε στάδιο, είτε στην πόλη, είτε στο βουνό άλλοτε σε ορεινούς χωματόδρομους άλλοτε σε μονοπάτια.

– Ποιο είναι το ωραιότερο σημείο που έχετε τρέξει;
Είναι πράγματι δεκάδες τα σημεία – διαδρομές που μου έχουν χαρίσει πολύ όμορφες εικόνες και χωρίς να θέλω να αδικήσω κάποιο θα διάλεγα την περιμετρική διαδρομή 4 χλμ. γύρω από την Λίμνη Δόξα στο Φενεό. Παρ’ όλο που είναι ασφάλτινη διαδρομή είναι απίστευτα ήσυχη και με ένα συνδυασμό εικόνων των γύρω βουνών και της λίμνης που σου μένουν αξέχαστες.

«Το δύσκολο τελικά είναι να απέχεις για πολλές μέρες από το τρέξιμο όχι το να τρέχεις».

– Έχετε τρέξει στο σκοτάδι και πού;
Εκτός από τους ορεινούς υπερμαραθωνίους στους οποίους, πρέπει κανείς λόγω της διάρκειας, να τρέξει στο σκοτάδι, μια δυνατή ανάμνηση έχω από ένα βραδινό τρέξιμο με φίλους σε ορεινή διαδρομή στην Παύλιανη, Χριστούγεννα, όπου χιόνιζε και η αντανάκλαση του στρωμένου χιονιού μας επέτρεπε να βλέπουμε κανονικά.

– Κάνετε διατάσεις και πότε/πού;
Τα τελευταία χρόνια ομολογώ ότι η καθορισμένη ρουτίνα των διατάσεων δεν συμπεριλαμβάνεται με μεγάλη συνέπεια στο πρόγραμμα μου. Αν και γνωρίζω ότι θα έπρεπε, είναι κάτι που το βαριέμαι και μάλλον μου κοστίζει και σε απόδοση στο τρέξιμο.

– Πώς μετράτε την απόσταση που διανύετε;
Όταν τρέχω σε διαδρομές εκτός σταδίου χρησιμοποιώ ένα ρολόι Garmin με GPS το οποίο καταγράφει, εκτός από την απόσταση και διάφορα επιμέρους στοιχεία που παρουσιάζουν ενδιαφέρον και με βοηθούν να βγάζω συμπεράσματα για την τρέχουσα κατάστασή μου.

Το 2017 στο Naxos Trail Race, με τον σκύλο του Μόμπυ.

– Προτιμάτε να τρέχετε μόνος ή με παρέα;
Προτιμώ να τρέχω με παρέα που να μου ταιριάζει όμως. Δεν μπορώ να τρέξω με τον οποιονδήποτε και να ευχαριστηθώ. Πρέπει να μου «κάνει» ο άλλος και μέσα σε μικρή απόσταση μπορώ αυτό να το καταλάβω. Με τα χρόνια έχω συμπεράνει ότι ακόμα και εντελώς «σιωπηλό» το τρέξιμο με συντροφιά, μου αρέσει πιο πολύ από το μοναχικό. Όπως και στο στάδιο, στις έντονες διαλλειματικές προπονήσεις η παρέα αποτελεί μεγάλο βοήθημα. Και βέβαια εξαιρετική παρέα για τρέξιμο στη φύση είναι ο αγαπημένος μου σκύλος, ο Μόμπυ, με τον οποίο κάνουμε πολύ ενδιαφέρουσες «συζητήσεις» στις διαδρομές μας.

«Έφτασε η μέρα που η εικόνα του ανθρώπου που τρέχει δεν θυμίζει πια “εξωγήινο”, αλλά έναν άνθρωπο που απολαμβάνει αυτό που κάνει».

– Αλήθεια τώρα: Δεν υπάρχουν εβδομάδες ή ακόμα και μήνες που βαριέστε να πάτε για τρέξιμο;
Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που να τρέχει συστηματικά και να βαριέται για εβδομάδες ή για μήνες να πάει για τρέξιμο. Σίγουρα υπάρχουν διαστήματα λίγων ημερών στα οποία η διάθεση για τρέξιμο μειώνεται ή εξαφανίζεται. Συνήθως όμως μετά από 3-4 μέρες συνεχούς αποχής το σώμα ξεκουράζεται και τότε χρειάζεται να «πιεστείς» για να συνεχίσεις να απέχεις από το τρέξιμο. Το δύσκολο τελικά είναι να απέχεις για πολλές μέρες όχι το να τρέχεις.

– Τελικά έχει πλάκα να τρέχεις, ή είναι συνήθεια για μαζοχιστές;
Δεν νομίζω ότι «έχει πλάκα» το τρέξιμο και ο μαζοχισμός είναι λίγο παρεξηγημένη έννοια για να τον χρησιμοποιήσω. Νομίζω ότι είναι μια αθλητική δραστηριότητα εύκολη, που δεν απαιτεί ιδιαίτερη τεχνική και εξοπλισμό. Μπορεί να την κάνει ο καθένας, οπουδήποτε, όποτε τον βολεύει και με ελάχιστη οικονομική απαίτηση. Και τελικά, τα ευεργετήματα που εισπράττει στο σώμα και στο πνεύμα είναι σε πλήρη ισορροπία με τον κόπο που έχει καταβάλει. Αυτό πιστεύω ότι είναι πρωταρχικά η αιτία που κάνει τον περισσότερο κόσμο να παίρνει τους δρόμους ή και τα βουνά τα τελευταία χρόνια και να γεμίζει τα δημοτικά στάδια και τα πάρκα τρέχοντας.

Προσωπικά χαίρομαι ιδιαίτερα που στην Ελλάδα του 2017, είναι πλέον πολλοί εκείνοι που με θαυμασμό αναφέρουν σε συζητήσεις ότι έχουν κάποιο φίλο ή γνωστό τους που «τρέχει». Νομίζω πως έφτασε η μέρα που η εικόνα του ανθρώπου που τρέχει δεν θυμίζει πια «εξωγήινο», «τρελαμένο» ή τουρίστα αλλά έναν άνθρωπο που απολαμβάνει αυτό που κάνει, φροντίζει την υγεία του, μάλλον θα προσέχει και τη διατροφή του, ενδεχομένως δεν καπνίζει και μέσα σε όλο αυτό διασκεδάζει κιόλας.

Διαβάστε ακόμα: Παντελής Σαραντής – «Το τρέξιμο είναι η δική μου εξάρτηση»

The post Πέτρος Τασιόπουλος: «Το τρέξιμο είναι πιο πολύ παιχνίδι του μυαλού παρά του σώματος» appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/zoi/petros-tasiopoulos/feed/ 0 http://www.andro.gr/empneusi/bowie-unseen/ http://www.andro.gr/empneusi/bowie-unseen/#respond Wed, 09 Aug 2017 05:11:16 +0000


Όταν στις 10 Ιανουαρίου του 2016 έφευγε από τη ζωή, σχεδόν όλος ο πλανήτης έκλαψε για τον χαμό του David Bowie – και φυσικά του Ziggy Stardust. Ενός καλλιτέχνη που μεσουράνησε στο μουσικό στερέωμα για περίπου 50 χρόνια, που το στυλ του σημάδεψε γενιές και… Περισσότερα

The post O David Bowie προτού μεταμορφωθεί στον Ziggy Stardust appeared first on Andro.

]]>

Ο -τότε- 20χρονος David Jones μόλις είχε αλλάξει το όνομά του σε David Bowie και ετοιμαζόταν να κατακτήσει τον κόσμο.

Όταν στις 10 Ιανουαρίου του 2016 έφευγε από τη ζωή, σχεδόν όλος ο πλανήτης έκλαψε για τον χαμό του David Bowie – και φυσικά του Ziggy Stardust. Ενός καλλιτέχνη που μεσουράνησε στο μουσικό στερέωμα για περίπου 50 χρόνια, που το στυλ του σημάδεψε γενιές και γενιές, ενώ η συμπεριφορά και η δημόσια εικόνα του ήταν πάντα παράδειγμα προς μίμηση.

Ωστόσο προτού γίνει ο σούπερ σταρ που λάτρεψαν εκατομμύρια άνθρωποι, ο Bowie ήταν απλά ένα νεαρό παιδί που ονειρευόταν να πετύχει στη μουσική. Για την ακρίβεια δεν λεγόταν καν David Bowie.

Ήταν το 1967. Ο -τότε- 20χρονος David Jones ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το πρώτο του άλμπουμ και θέλει να κάνει μια μεγάλη καριέρα στον κόσμο της μουσικής. Ωστόσο έχει ένα πρόβλημα: φοβάται ότι ο κόσμος θα τον μπερδέψει με τον συνονόματό του και τραγουδιστή του συγκροτήματος The Monkee. Έτσι παίρνει μια μεγάλη απόφαση: αλλάζει το όνομά του σε David Bowie.

Η αγάπη του Bowie για την μίμηση φαίνεται και σε κάποιες φωτογραφικές λήψεις, που δεν διστάζει να εμφανιστεί με βαμμένο πρόσωπο.

Είναι η ίδια περίοδος που γνωρίζεται με τον Gerald Fearnley – και ο τελευταίος θα αναλάβει να βγάλει τη φωτογραφία εξωφύλλου του παρθενικού δίσκου του. Βέβαια, προκειμένου να φτάσει στην ιδανική, ο Bowie πόζαρε ουκ ολίγες φορές για τον Fearnley. «Τι το περίεργο;» θα σκεφτείς για έναν άνθρωπο που η πόζα ήταν κομμάτι της καθημερινότητάς του.

Θυμήσου όμως, ο Bowie τότε δεν είχε ανακαλύψει την περσόνα του Ziggy, δεν φορούσε τα εκθαμβωτικά κοστούμια του Kansai Yamamoto, δεν ήταν σταρ της μουσικής – ήταν απλά ένα παιδί. Ένα παιδί που σπούδαζε μίμος δίπλα στον μάστερ του είδους και καταπληκτικό χορογράφο της εποχής, τον Lindsay Kemp.

Το θεατρικό στυλ δεν έλειπε από τον Bowie από τότε που ήταν μικρός. Δεξιά η φωτογραφία του Gerald Fearnley που επιλέχθηκε για το πρώτο άλμπουμ του.

Μάλιστα η αγάπη του για την μίμηση φαίνεται και σε κάποιες φωτογραφικές λήψεις, που ο Bowie δεν διστάζει να εμφανιστεί με βαμμένο πρόσωπο – στο μέλλον αυτό θα γίνει μια καθημερινή του συνήθεια. Φωτογραφικές λήψεις που δεν είχαν δει ποτέ το φως της δημοσιότητας.

Τουλάχιστον μέχρι σήμερα, καθώς ο Gerald Fearnley κυκλοφορεί το βιβλίο του Bowie Unseen (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ACC Editions) και μας παρουσιάζει το παιδί πριν τον σταρ. Τον Bowie πριν τον Ziggy.

Διαβάστε ακόμα: Η πιο διάσημη -και αστεία- φωτογραφία του Albert Einstein πωλήθηκε για 125.000 δολάρια

The post O David Bowie προτού μεταμορφωθεί στον Ziggy Stardust appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/empneusi/bowie-unseen/feed/ 0 http://www.andro.gr/drasi/costa-rica-plastic/ http://www.andro.gr/drasi/costa-rica-plastic/#respond Wed, 09 Aug 2017 09:28:02 +0000


Σκέψου αυτό: είναι μια ζεστή μέρα -σαν αυτές που ζούμε τέτοια εποχή-, περπατάς, νιώθεις ότι σκας, σταματάς στο περίπτερο, αγοράζεις ένα μπουκαλάκι παγωμένο νερό, το πίνεις με τη μία και το πετάς. Αν δεν είσαι ο μέσος κάφρος, δηλαδή αυτός που θα το πετάξει κάτω… Περισσότερα

The post Η Κόστα Ρίκα θέλει να απαγορεύσει όλα τα πλαστικά μιας χρήσης appeared first on Andro.

]]>

Σύμφωνα με τον καθηγητή Roland Geyer «τα ψάρια θα μειοψηφούν σε σχέση με τα πλαστικά στις θάλασσες του 2050». (Φωτογραφία: BBC)

Σκέψου αυτό: είναι μια ζεστή μέρα -σαν αυτές που ζούμε τέτοια εποχή-, περπατάς, νιώθεις ότι σκας, σταματάς στο περίπτερο, αγοράζεις ένα μπουκαλάκι παγωμένο νερό, το πίνεις με τη μία και το πετάς. Αν δεν είσαι ο μέσος κάφρος, δηλαδή αυτός που θα το πετάξει κάτω κοιτάζοντας τριγύρω του να σιγουρευτεί ότι δεν τον βλέπει κανείς, τότε θα πετάξεις το πλαστικό μπουκάλι στα σκουπίδια – ίσως και σε κάδο ανακύκλωσης. Αλλά μέχρι εκεί, από την ώρα που έφυγε από τα χέρια σου, παύει να σε απασχολεί. Σωστά;

Σωστά, αλλά και… λάθος. Η αλήθεια είναι ότι τα προβλήματα που προκαλεί το πλαστικό στο περιβάλλον θα έπρεπε να μας απασχολεί πολύ περισσότερο. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι 1.455 τόνοι πλαστικού επιπλέουν σήμερα στη Μεσόγειο, ενώ σύμφωνα με τον καθηγητή Roland Geyer «τα ψάρια θα μειοψηφούν σε σχέση με τα πλαστικά στις θάλασσες του 2050».

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι 1.455 τόνοι πλαστικού επιπλέουν σήμερα στη Μεσόγειο.

Και μπορεί πολλές χώρες να έχουν απαγορεύσει τις πλαστικές σακούλες (ναι, φυσικά μέσα σε αυτές δεν είναι η Ελλάδα), αλλά για την Κόστα Ρίκα φαίνεται πως αυτό δεν είναι αρκετό.

Η χώρα της Κεντρικής Αμερικής ευελπιστεί να γίνει η πρώτη που θα απαγορεύσει όλα τα πλαστικά μιας χρήσης – από τα πλαστικά καπάκια για τους καφέδες μέχρι τα πλαστικά μαχαιροπίρουνα. Για να το καταφέρει αυτό θα ακολουθήσει πέντε δράσεις, ενώ θα χρησιμοποιήσει τόσο τον δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα.

Η κυβέρνηση θα προσφέρει κίνητρα και θα θέσει περιορισμούς στους προμηθευτές, θα επενδύσει σε έρευνα και ανάπτυξη και θα πάρει άλλες πρωτοβουλίες. Στόχος της κυβέρνησης της Κόστα Ρίκα είναι να έχει «εξαφανίσει» τα πλαστικά μιας χρήσης έως το 2021.

Διαβάστε ακόμα: Πείτε όχι στις περιττές συσκευασίες!

The post Η Κόστα Ρίκα θέλει να απαγορεύσει όλα τα πλαστικά μιας χρήσης appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/drasi/costa-rica-plastic/feed/ 0 http://www.andro.gr/style/road-trip-tips/ http://www.andro.gr/style/road-trip-tips/#respond Tue, 08 Aug 2017 05:01:33 +0000


Παρ’ όλα αυτά, κάποια απ’ αυτά είναι λιγότερο αξιόπιστα, άλλα λιγότερο καινούρια, ενώ η βλακεία παραμένει βέβαια το ίδιο ανίκητη. Να λοιπόν η εποχή που και οι τελευταίοι απ’ όσους έχετε ακόμη κάτι να διακόψετε φεύγετε για διακοπές. Κι επειδή αρκετοί από σας θα χρησιμοποιήσετε… Περισσότερα

The post 5+1 tips για καλοκαιρινές διακοπές με το αυτοκίνητο appeared first on Andro.

]]>

Να η εποχή που και οι τελευταίοι απ’ όσους έχετε ακόμη κάτι να διακόψετε φεύγετε για διακοπές. Σιγουρέψτε πως θα ‘ναι ξένοιαστες. (photo credit hbo.com)

Παρ’ όλα αυτά, κάποια απ’ αυτά είναι λιγότερο αξιόπιστα, άλλα λιγότερο καινούρια, ενώ η βλακεία παραμένει βέβαια το ίδιο ανίκητη.

Να λοιπόν η εποχή που και οι τελευταίοι απ’ όσους έχετε ακόμη κάτι να διακόψετε φεύγετε για διακοπές. Κι επειδή αρκετοί από σας θα χρησιμοποιήσετε τα αυτοκίνητά σας, προσέξτε δυο τρία σημαντικά πραγματάκια (έξι, για την ακρίβεια) για να μην καταλήξετε στο ΚΤΕΛ ή στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Ή στην Kavatza Rent-a-Car.

Αν οδηγείτε παλαιό αυτοκίνητο, ελλείψει δοχείου υπερπλήρωσης, ο έλεγχος του ψυκτικού υγρού γίνεται ανοίγοντας την τάπα του ψυγείου. Αλλά όχι όταν ο κινητήρας είναι ζεστός γιατί θα ψάχνετε για πλαστικό χειρουργό καλοκαιριάτικα. (photo credit thoughtco.com)

1. Κύκλωμα ψύξης

Καταρχάς, το ψυκτικό υγρό δεν πρέπει ποτέ να είναι σκέτο νερό, είτε βρύσης είτε αποσταγμένο, αλλά στην αναλογία με αντιψυκτικό που αναφέρεται στο βιβλίο του κατασκευαστή (ποιο;). Γιατί το λεγόμενο αντιψυκτικό, εκτός του ότι δεν αφήνει τον χειμώνα (ποιον;) το νερό να παγώσει, ανεβάζει και το σημείο βρασμού του, ενώ είναι και αντιδιαβρωτικό.

Αυτό λοιπόν το υγρό πρέπει να αλλάζεται σε τακτά χρονικά διαστήματα -ιδανικά μια φορά τον χρόνο-, με τη στάθμη του να ελέγχεται ενδιάμεσα όσο συχνότερα γίνεται. Γι αυτό άλλωστε υπάρχουν και οι σχετικές ενδείξεις (Low/High ή Min/Max) στο πλαστικό δοχείο υπερπλήρωσης που διαθέτουν όλα τα σύγχρονα αυτοκίνητα.

Εκτός κι αν οδηγείτε αρκετά παλαιότερο αυτοκίνητο, οπότε ο έλεγχος γίνεται ανοίγοντας την τάπα του ίδιου του ψυγείου. Αλλά όχι όταν ο κινητήρας είναι ζεστός γιατί θα ψάχνετε για πλαστικό χειρουργό καλοκαιριάτικα. Με την ευκαιρία, τσεκάρετε και όλα τα κολάρα, από και προς το ψυγείο, καθώς και τις ενώσεις τους.

Όσο δε τα κάνετε όλα αυτά, φροντίστε να έχετε χέρια, μαλλιά και γραβάτες μακριά από το βαντιλατέρ του ψυγείου που, στα σύγχρονα αυτοκίνητα, μπορεί να πάρει μπρος από μόνο του, ακόμη και με τον κινητήρα σβηστό.

Στο ταξίδι, παρακολουθείτε συχνά τον δείκτη θερμοκρασίας – όπου αυτός υπάρχει βέβαια, μιας και αρκετά αυτοκίνητα τον έχουν καταργήσει. Αν αυτός αρχίσει να ανεβαίνει πάνω από το κανονικό, πλησιάζοντας την κόκκινη ένδειξη, μειώστε τις στροφές και το φορτίο του κινητήρα και σβήστε το A/C.

Αν δεν υπάρξει βελτίωση, βάλτε το καλοριφέρ στο φουλ ζεστό και τον ανεμιστήρα του στη πιο μεγάλη ταχύτητα – tip: ανοίγοντας τα παράθυρα. Ο ανεμιστήρας του καλοριφέρ, τραβώντας και αυτός ζέστη από το ψυγείο, θα βοηθήσει να πέσει η θερμοκρασία.

Σε κάθε περίπτωση, φροντίστε να υπάρχει ροή αέρα προς τη μάσκα του αυτοκινήτου. Στα μποτιλιαρίσματα με καύσωνα αφήνετε περισσότερο χώρο από το κανονικό από το αυτοκίνητο μπροστά, ενώ καλό είναι να αποφεύγετε και τη μεσαία λωρίδα.

Αν η θερμοκρασία του κινητήρα είναι σε κανονικό επίπεδο, αλλά χρειάζεται να μείνετε ακινητοποιημένοι, έχοντας όμως ανάγκη το A/C, φροντίστε πού και πού να ανεβάζετε τις στροφές του κινητήρα πάνω από το ραλαντί για να επιταχύνετε την κυκλοφορία, άρα και την ψύξη, του ψυκτικού υγρού. Αν δεν κάνει βέβαια τόση ζέστη, σβήστε τον κινητήρα και ανοίξτε τα παράθυρα.

Παρακολουθείτε τον δείκτη θερμοκρασίας – όπου αυτός υπάρχει βέβαια. Αν αρχίσει να ανεβαίνει πάνω από το κανονικό μειώστε δραστικά τις στροφές και το φορτίο του κινητήρα και σβήστε το A/C. (photo credit reference.com)

Αν τα πράγματα γίνουν πραγματικά καυτά και η θερμοκρασία όλο και ανεβαίνει, βγείτε από τον δρόμο με ασφάλεια και σβήστε ΑΜΕΣΩΣ τον κινητήρα – μην περιμένετε καν να φτάσετε στο επόμενο πρατήριο. Ανάψτε φυσικά τα «αλάρμ» (όρος κι αυτός!) και βάλτε και το τρίγωνο ασφαλείας, τουλάχιστον 50 μ. πιο πίσω και όχι στηρίζοντάς το στο πορτμπαγκάζ!

Μετά, ανοίξτε με προσοχή το καπό, αλλά μείνετε μακριά από το ψυγείο που ίσως βγάζει πια καυτό ατμό. Μη ρίξετε κρύο νερό πάνω στο ψυγείο. Αφήστε να κρυώσουν κάπως τα πράγματα, τουλάχιστον 15-20’, και μετά ανοίξτε πολύ προσεκτικά, προστατεύοντας το χέρι σας με κάποιο πανί, την τάπα του δοχείου υπερπλήρωσης -όχι αυτή του ψυγείου- εντάξει, του ψυγείου σε παλιό αυτοκίνητο, μην τα ξαναλέμε.

Συμπληρώστε υγρό, ή έστω καθαρό νερό στην ανάγκη, μέχρι τη σχετική ένδειξη και κλείστε την τάπα του δοχείου αφού το κύκλωμα ψύξης λειτουργεί υπό πίεση. Η υψηλή πίεση, βλέπετε, κάνει το νερό να βράζει ψηλότερα από τους 100° ενώ η χαμηλή νωρίτερα – που εξηγεί γιατί στο Everest (το βουνό, όχι το άλλο) βράζουν τα αυγά τους στους 80° ή και χαμηλότερα ξερωγώ.

Βάλτε ξανά μπρος. Δείτε αν η στάθμη στο δοχείο υπερπλήρωσης (ή, ελλείψει τέτοιου, στο ίδιο το ψυγείο) παραμένει στο ίδιο ύψος ή αν, με τη λειτουργία του, ο κινητήρας τραβήξει από το ψυγείο το νερό που πιθανόν να έχασε. Αν ναι, συμπληρώστε και πάλι μέχρι το HIGH/MAX.

Παρακολουθήστε τον δείκτη θερμοκρασίας. Αν αυτός μείνει πλέον στην κανονική ζώνη, ξεκινήστε ξανά παρακολουθώντας τον όμως συνέχεια. Στην καλύτερη περίπτωση, έλειπε υγρό. Στη χειρότερη, το υγρό έλειπε επειδή από κάπου έφυγε ή έβρασε (λόγω κολλημένου θερμοστάτη, για παράδειγμα) και άρα μπορεί να ξαναφύγει ή ξαναβράσει.

Στην πολύ χειρότερη, η υψηλή θερμοκρασία σημαίνει ήδη καμένη φλάντζα ή/και άλλη ζημιά (τρόμπα νερού, π.χ. ή κομμένου ιμάντα που της δίνει κίνηση) οπότε ήρθε η ώρα να καλέσετε την οδική σας βοήθεια. Με την πρώτη ευκαιρία –και όχι αφού επιστρέψετε– φέρτε το ψυκτικό υγρό στη σωστή αναλογία νερού/αντιψυκτικού.

Τέλος, δεν χρειάζεται να έχετε πτυχίο στη θερμοδυναμική για να καταλάβετε πως ένας καθαρός κινητήρας (κι ένα καθαρό και εξωτερικά ψυγείο) αποβάλλει αποτελεσματικότερα τη θερμότητα από έναν που είναι μέσα στη μπίχλα, σωστά;

Στην επόμενη σελίδα: Ελέγχετε τακτικά τη στάθμη του λαδιού.

The post 5+1 tips για καλοκαιρινές διακοπές με το αυτοκίνητο appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/style/road-trip-tips/feed/ 0 http://www.andro.gr/empneusi/doma-books/ http://www.andro.gr/empneusi/doma-books/#respond Tue, 08 Aug 2017 05:11:54 +0000


Δυο νέοι με διαφορετικό background που βρέθηκαν κάποια στιγμή σε μια δουλειά που είχε να κάνει με βιβλία, έφτιαξαν το δικό τους εκδοτικό οίκο, το ΔΩΜΑ. Χρειαζόμασταν -μπορεί να σκεφτεί κανείς- έναν ακόμα εκδοτικό οίκο; Δεν έχουμε αρκετούς; Αρκετούς ίσως έχουμε. Εδώ όμως μιλάμε περισσότερο… Περισσότερα

The post Σε αυτό το Δώμα τα βιβλία έχουν άλλη επιρροή appeared first on Andro.

]]>

Στη Νικόπολη, όπου ίδρυσε τη φιλοσοφική του σχολή ο Επίκτητος.

Δυο νέοι με διαφορετικό background που βρέθηκαν κάποια στιγμή σε μια δουλειά που είχε να κάνει με βιβλία, έφτιαξαν το δικό τους εκδοτικό οίκο, το ΔΩΜΑ. Χρειαζόμασταν -μπορεί να σκεφτεί κανείς- έναν ακόμα εκδοτικό οίκο; Δεν έχουμε αρκετούς;

Αρκετούς ίσως έχουμε. Εδώ όμως μιλάμε περισσότερο για ένα στοίχημα παρά για έναν στοιχημένο, δίπλα στους άλλους, εκδοτικό. Ένα εγχείρημα με την «μορφή» εκδοτικού. Το πρώτο τους βιβλίο είναι ενδεικτικό της φαιάς ουσίας που αναμένεται να μπει στον απινιδωτή. Είναι η Ελευθερία του Επίκτητου. Ένα αρχαίο κείμενο. Με μια μετάφραση αλλά και μια κατανόηση που μιλάει κατευθείαν όχι μόνο στη σημερινή νόηση αλλά και στις (βάσιμες) αμφιβολίες μας για το πόσο «ελεύθεροι» καταλήξαμε να είμαστε τελικά. Για αρχή, η Μαριλένα Καραμολέγκου και ο Θάνος Σαμαρτζής ένιωσαν αρκετά ελεύθεροι να αποτινάξουν ό,τι εντύπωση είχαμε μέχρι σήμερα για τα αρχαία κείμενα και να επιλέξουν κάποιο που το «χρειαζόμασταν» ως αναγνώστες. Ο Θάνος μάλιστα είναι αυτός που το μετέφρασε. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα συνεχίσουν με τέτοιου τύπου βιβλία. Θα «παίξουν» ελεύθερα με όσα βιβλία μπορεί να ορεχθεί ένας intellectually curious -όπως λένε και οι ίδιοι- άνθρωπος. Ακόμα και αυτοί που δεν γούσταραν τα βιβλία, θα βρουν εδώ αρκετούς λόγους να διαβάσουν.

Η θέα από τον νέο εκδοτικό οίκο ΔΩΜΑ.

– Από πού προέρχεστε εσείς οι δύο, από ποιο χώρο; Έχει να κάνει το παρελθόν σας με την κοινή σας επιλογή να ξεκινήσετε το ΔΩΜΑ;
Ο Θάνος σπούδασε νομική στην Αθήνα και φιλοσοφία στο Παρίσι. Ήταν για χρόνια ο αναπληρωτής διευθυντής των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης και διευθυντής του γραφείου των ΠΕΚ στην Αθήνα. Επίσης, διηύθυνε τη σειρά «Φιλοσοφική Βιβλιοθήκη» και, μαζί με τον Νίκο Κουμπιά, τη σειρά «Προοπτικές».

Η Μαριλένα δούλευε για περισσότερα από δέκα χρόνια στο δημιουργικό διαφημιστικών εταιρειών και στη συνέχεια στο τμήμα επικοινωνίας οργανισμών, πριν αναλάβει Υπεύθυνη Επικοινωνίας στις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.

Εκεί συναντηθήκαμε και κάποια στιγμή αποφασίσαμε να προχωρήσουμε σε ένα προσωπικό επαγγελματικό εγχείρημα, ιδρύοντας το ΔΩΜΑ.

– Διαβάζουν οι νέοι στα 30+; Και μάλιστα Επίκτητο και άλλους αρχαίους συγγραφείς;
Νέοι από νέους διαφέρουν, όπως άλλωστε συμβαίνει και σε όλες τις ηλικίες. Το αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα ανέρχεται σε μερικές χιλιάδες ανθρώπων πράγμα που σημαίνει πως κάποιοι νέοι διαβάζουν αλλά πολλοί, όντως δεν διαβάζουν. Αρχαίους συγγραφείς προφανώς διαβάζουν πολύ λιγότεροι.

Το ΔΩΜΑ ευελπιστεί να κάνει περισσότερους να δοκιμάσουν να γνωρίσουν σπουδαία κείμενα. Τόσο σύγχρονα όσο και αρχαία. Κυρίως όμως απευθύνεται στους νέους που θέλουν να μάθουν περισσότερα, στους intellectually curious. Σε όσους απαιτούν για τον εαυτό τους περισσότερη γνώση, υψηλό περιεχόμενο απαλλαγμένο από τη σοβαροφάνεια. Σε όσους αναγνωρίζουν με ειλικρίνεια τις πνευματικές τους ελλείψεις και αναζητούν μία πρόταση που θα προσφέρει υψηλή ποιότητα με ειλικρινή τρόπο, τόσο σε επίπεδο περιεχομένου όσο και σε επίπεδο αισθητικής.

«Ο Επίκτητος λέει πως ο καθένας μας κουβαλά επάνω του την ευθύνη για την επιτυχία ή την αποτυχία της ζωής του».

– Γιατί είναι σημαντικό βιβλίο η Ελευθερία;
Η Ελευθερία είναι το κείμενο με το οποίο πρωτοαρθρώνεται φιλοσοφικά η έννοια της προσωπικής ελευθερίας. Μέχρι τότε, η ελευθερία νοούνταν πρωτίστως ως μία πολιτική ιδιότητα. Είμαι ελεύθερος σήμαινε είμαι πολίτης μιας ελεύθερης πόλης. Με τον Επίκτητο αρθρώνεται η έννοια μιας ελευθερίας ατομικής, που αφορά τον άνθρωπο στη μοναδικότητά του. Είμαι ελεύθερος σημαίνει κατά τον Επίκτητο είμαι υπεύθυνος για τον εαυτό μου, φέρω την ευθύνη των αποφάσεών μου, έχω τελικά τον έλεγχο της μοίρας μου. Στην Ελευθερία αρθρώνεται μια, θα λέγαμε, εκκωφαντική διεκδίκηση ελευθερίας: επειδή είμαι ελεύθερος, επειδή έχω την ευθύνη της ζωής μου, γι’ αυτό και έχω την ευτυχία μου υπό τον έλεγχό μου. Τίποτα δεν μπορεί να με αγγίξει, τίποτε δεν μπορεί πραγματικά να με βλάψει.

Η δύναμη με την οποία εκφράζει το μήνυμά της αυτή η περήφανη και στοργική ψυχή νομίζουμε θα βρει αντίκρισμα και στα σημερινά αυτιά που, πολύ εύκολα, ενδέχεται να προσπαθήσουν ν’ αποδιώξουν από πάνω τους την ευθύνη της δικής τους ζωής και ν’ αναζητήσουν βολικές δικαιολογίες για τις πιθανές αποτυχίες τους. Ο Επίκτητος λέει πως ο καθένας μας κουβαλά επάνω του την ευθύνη για την επιτυχία ή την αποτυχία της ζωής του. Και μάλιστα το λέει αυτό με μια εκφραστική ευθύτητα η οποία σπανίζει, ξεγυμνώνοντας τον άνθρωπο από τις συνηθισμένες υπεκφυγές πού ’ναι μαθημένος να επικαλείται.

Η πρώτη έκδοση της Ελευθερίας του Επίκτητου εξαντλήθηκε, μόλις 15 μέρες μετά την κυκλοφορία του βιβλίου.

– Τι θα ακολουθήσει; Και γενικά τι χαρακτηριστικό θέλετε να έχουν τα βιβλία που θα βγαίνουν από το ΔΩΜΑ;
Για το τι θ’ ακολουθήσει προτιμάμε να μένουμε νεφελώδεις, όσο και αν μας ενοχλεί η ασάφεια. Το κάνουμε αυτό επειδή θέλουμε να διατηρήσουμε το στοιχείο του αιφνιδιασμού του αναγνωστικού κοινού, επιχειρώντας να βραχυκυκλώσουμε τις εύκολες αντιδράσεις που μπορεί να προκαλέσει το άκουσμα ενός προγραμματιζόμενου τίτλου. Όταν ακούς το όνομα ενός συγγραφέα ή ενός τίτλου, σου δημιουργείται μια εντύπωση, βασισμένη στις μέχρι τώρα προσλαμβάνουσές σου. Αυτή την εντύπωση εμείς θέλουμε να την μπερδέψουμε, να την ανακατώσουμε, ώστε να μπορέσει ο αναγνώστης να δει το βιβλίο με μια ξανακερδισμένη φρεσκάδα.

Όσον αφορά τα γενικά χαρακτηριστικά των βιβλίων μας, η βασική μας γραμμή και η βασική υπόσχεση προς το κοινό μας είναι να προσφέρουμε τα απολύτως αναγκαία αναγνώσματα για τον σύγχρονο άνθρωπο που διεκδικεί για τον εαυτό του μια καλύτερη μόρφωση και μια πλουσιότερη κατανόηση του εαυτού του και της ζωής του, μέσα από κείμενα υψηλού περιεχομένου, αλλά ανέλπιστα προσιτά. Κείμενα για τα οποία θα μπορεί να πει, ελπίζουμε με χαρά, «ναι, κατάλαβα τι είπε το κείμενο, και κέρδισα κάτι σημαντικό διαβάζοντάς το, ενώ φοβόμουνα ότι δεν θα τα κατάφερνα ή ότι θα βαριόμουνα».

[Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές η πρώτη έκδοση της Ελευθερίας του Επίκτητου είχε ήδη εξαντληθεί, 15 μέρες μόλις μετά την κυκλοφορία του βιβλίου, και η δεύτερη είχε κιόλας κυκλοφορήσει]

// Επισκεφθείτε διαδικτυακά τον εκδοτικό οίκο Δώμα στο επίσημο site του και στη σελίδα του στο Facebook.

Διαβάστε ακόμα: Η νύχτα που πέθανε η Μέριλιν

The post Σε αυτό το Δώμα τα βιβλία έχουν άλλη επιρροή appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/empneusi/doma-books/feed/ 0 http://www.andro.gr/geusi/wine-value/ http://www.andro.gr/geusi/wine-value/#respond Tue, 08 Aug 2017 09:37:52 +0000


Η αυξημένη ποιότητα, ό,τι και αν σημαίνει αυτή, δεν μπορεί να ερμηνεύσει την υπέρμετρη αυτή τιμή. Ακόμη, η φήμη ενός προϊόντος ή η σπανιότητα που προκύπτει δεν είναι ικανές να δικαιολογήσουν μια τόσο μεγάλη αύξηση τιμής για ένα τόσο απλό προϊόν γεωργικής προέλευσης. Τέλος, η… Περισσότερα

The post Η αξία του κρασιού appeared first on Andro.

]]>

Ποια είναι η αιτία που κάποιος είναι διατεθειμένος να δώσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για να για να αποκτήσει ένα τέτοιο κρασί; (Nicolas Poussin, The Triumph of Pan)

Η αυξημένη ποιότητα, ό,τι και αν σημαίνει αυτή, δεν μπορεί να ερμηνεύσει την υπέρμετρη αυτή τιμή. Ακόμη, η φήμη ενός προϊόντος ή η σπανιότητα που προκύπτει δεν είναι ικανές να δικαιολογήσουν μια τόσο μεγάλη αύξηση τιμής για ένα τόσο απλό προϊόν γεωργικής προέλευσης.

Τέλος, η αυξημένη ζήτηση ενός περιορισμένου αριθμού φιαλών αφήνει αναπάντητο το λόγο της αυξημένης επιθυμίας. Ποια είναι λοιπόν η αιτία που κάποιος είναι διατεθειμένος να δώσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για να για να αποκτήσει ένα τέτοιο κρασί;

Για την κλασική σκέψη, η αξία προκύπτει μέσα από τη διαδικασία ανταλλαγής. Δημιουργία αξίας σημαίνει να θυσιάσουμε αγαθά που έχουμε στην κατοχή μας για να τα ανταλλάξουμε με άλλα. Με αυτή την οπτική δεν υπάρχει δίκαιη τιμή.

Μια άλλη ερμηνεία θα βασιζόταν στο γεγονός ότι το κρασί έχει τον κοινωνικό ρόλο και την ικανότητα να εκφράσει την πολυτέλεια που μπορεί να αποκτηθεί με τον πλούτο.

Εάν η εργασία είναι το πραγματικό μέρος της ανταλλάξιμης αξίας ενός εμπορεύματος τότε θα ήταν πολύ εύκολο να ορίσουμε την αξία μιας φιάλης κρασιού. Θα αρκούσε (Ricardo) η άθροιση των επί μέρους ωρών εργασίας που χρειάστηκε για να γίνει κάθε τι που συμμετείχε στην παραγωγική διαδικασία. Η αξία αναπαριστά την εργασία και όχι το αντικείμενο της επιθυμίας.

Η αξία, σύμφωνα με τον Marx προκύπτει από τον καταμερισμό της αφηρημένης γενικής κοινωνικής εργασίας των ατομικών εργασιών. Τα πράγματα αποκτούν αξία γιατί υπάρχει η ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Το ίδιο πρόβλημα, της αξίας των προϊόντων, έχουν προσπαθήσει να λύσουν και οι νεότεροι θεωρητικοί του μαρξισμού (Bettelheim), για μια αταξική κοινωνία όπου τα μέσα παράγωγης θα ανήκαν σε όλους.

Μια οικονομική ερμηνεία θα ήταν να θεωρήσουμε ότι κάποια κρασιά καταφέρνουν να συσσωρεύσουν και να ενσωματώσουν κατά αφηρημένο τρόπο την πλεονάζουσα αξία χιλιάδων αποτυχημένων προσπαθειών και δοκιμών για την παραγωγή κρασιών υψηλής ποιότητας.

Σε αυτό το μάλλον αναπάντητο ερώτημα, μια άλλη ερμηνεία θα βασιζόταν στο γεγονός ότι το κρασί έχει τον κοινωνικό ρόλο και την ικανότητα να εκφράσει την πολυτέλεια που μπορεί να αποκτηθεί με τον πλούτο. Από τη σκοπιά του πλούτου, το κρασί είναι αυτό που αναδεικνύει τη μεγάλη αξία της πολυτέλειας (Grastin) και ερμηνεύει το παράδοξο της υπεράξιας του. Ως τρόφιμο και ταυτόχρονα ευφραντικό μπορεί να εξαλείψει τη διαφορά μεταξύ ανάγκης και χρησιμότητας – καλού γούστου και απόλαυσης.

Διαβάστε ακόμα: Τα Top 5+1 στέκια για να ζήσεις την αληθινή Σαμοθράκη

The post Η αξία του κρασιού appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/geusi/wine-value/feed/ 0 http://www.andro.gr/empneusi/darren-aronofsky-mother/ http://www.andro.gr/empneusi/darren-aronofsky-mother/#respond Tue, 08 Aug 2017 10:25:08 +0000


Μετά από διάλειμμα τριών χρόνων, ο Darren Aronofsky κάθισε ξανά στην καρέκλα του σκηνοθέτη και για ακόμα μια φορά αποφασίζει να ταράξει με την ηρεμία μας. Η ταινία «Mother!» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ, με τον Αμερικανό δημιουργό να «παίζει» με τη φαντασία και την πραγματικότητα. Φυσικά… Περισσότερα

The post Το πρώτο trailer της νέας ταινίας του Darren Aronofsky είναι υπέροχα τρομακτικό appeared first on Andro.

]]>

Μετά από διάλειμμα τριών χρόνων, ο Darren Aronofsky κάθισε ξανά στην καρέκλα του σκηνοθέτη και για ακόμα μια φορά αποφασίζει να ταράξει με την ηρεμία μας. Η ταινία «Mother!» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ, με τον Αμερικανό δημιουργό να «παίζει» με τη φαντασία και την πραγματικότητα. Φυσικά για να τα καταφέρει έχει και ένα υπέροχο καστ: Jennifer Lawrence, Javier Bardem, Michelle Pfeiffer, Ed Harris. Το φιλμ θα βρίσκεται στις αίθουσες στις 15 Σεπτεμβρίου.

The post Το πρώτο trailer της νέας ταινίας του Darren Aronofsky είναι υπέροχα τρομακτικό appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/empneusi/darren-aronofsky-mother/feed/ 0 http://www.andro.gr/style/oikos-xristakis/ http://www.andro.gr/style/oikos-xristakis/#respond Mon, 07 Aug 2017 05:01:53 +0000


– Είμαστε στα χρόνια του εμφυλίου το 1947. Πως αποφασίζει ο παππούς σας να ανοίξει υποκαμισοποιείο; Ήταν ήδη ράφτης; Ο παππούς μας Χριστάκης Τριανταφυλλίδης (γνωστός και απλά ως Χριστάκης) ήταν γιος πουκαμισά στην Κωνσταντινούπολη. Αφού δούλεψε με τον πατέρα του και έμαθε κάποια βασικά μυστικά… Περισσότερα

The post Ο οίκος Χριστάκης διδάσκει τα μυστικά του χειροποίητου πουκαμίσου εδώ και 70 χρόνια appeared first on Andro.

]]>

Από τον παππού στον ανιψιό και από εκεί στους εγγονούς. Τρεις γενιές που μας μαθαίνουν τα μυστικά του χειροποίητου πουκαμίσου. (Φωτογραφίες: Μιχαήλ Ανδρουλιδάκης)

– Είμαστε στα χρόνια του εμφυλίου το 1947. Πως αποφασίζει ο παππούς σας να ανοίξει υποκαμισοποιείο; Ήταν ήδη ράφτης;
Ο παππούς μας Χριστάκης Τριανταφυλλίδης (γνωστός και απλά ως Χριστάκης) ήταν γιος πουκαμισά στην Κωνσταντινούπολη. Αφού δούλεψε με τον πατέρα του και έμαθε κάποια βασικά μυστικά της τέχνης, το 1935 ήρθε στην Αθήνα προσπαθώντας να ανεξαρτητοποιηθεί. Εδώ δούλεψε για κάποια χρόνια στο γνωστό κατάστημα Στρογγυλός (το οποίο κάποιες δεκαετίες αργότερα αγόρασε από τους ιδιοκτήτες συγγενείς του) στην πλατεία Κλαυθμώνος στο τμήμα των υποκαμίσων. Εκεί εξοικειώθηκε τόσο με το κόψιμο όσο και με την πώληση των υποκαμίσων αλλά ταυτόχρονα ήρθε και σε επαφή με την καλή κοινωνία της εποχής.

Το 1947 άνοιξε στο ημιυπόγειο της -κακόφημης τότε- οδού Κριεζώτου 5 ένα μικρό εργαστήριο κατασκευής επί παραγγελία υποκαμίσων. Στο εργαστήριο τότε εργάζονταν κυρίως μέλη της ευρύτερης οικογένειας και έτσι ξεκίνησε αυτό που σήμερα είναι το γνωστό υποκαμισοποιείο & κατάστημα Χριστάκης.

«Η σχέση με την Βουλή ήταν δυνατή, αφού πολιτικοί από όλους τους χώρους προτιμούσαν τον Χριστάκη να περιποιείται το προσωπικό τους ενδυματολογικό στυλ».

– Το πρώτο κατάστημα άνοιξε στην ίδια περιοχή; Υπήρχε κάποια σχέση με το παλάτι; Είχε δηλαδή ο Χριστάκης το αντίστοιχο του royal warrant όπως έχουν οι πουκαμισάδες της Jermyn Street;
Το κατάστημα από την στιγμή της ίδρυσής του το 1947 στεγάζεται στο ίδιο κτίριο της οδού Κριεζώτου. Ξεκίνησε με το εργαστήριο και το κατάστημα να είναι στο υπόγειο και σταδιακά το εργαστήριο ανέβηκε αρχικά στον πρώτο και ύστερα στον δεύτερο όροφο αφήνοντας χώρο για την προβολή υφασμάτων αλλά και έτοιμων ανδρικών ρούχων.

Αν και το παλάτι αυτό καθεαυτό είχε ήδη μεταφερθεί στο σημερινό Προεδρικό Μέγαρο, υπήρχε πελατεία από εκεί. Η σχέση με την Βουλή πάντως ήταν ισχυρότερη αφού πολιτικοί από όλους τους χώρους προτιμούσαν τον Χριστάκη να περιποιείται το προσωπικό τους ενδυματολογικό στυλ.

Επειδή με τους επίσημους τίτλους στην Ελλάδα δεν τα πάμε τόσο καλά όσο οι συνάδελφοί μας στην Αγγλία, επίσημο royal warrant δεν υπάρχει. Θα μπορούσε κάποιος να πει πως το αντίστοιχό του εδώ είναι απλά το word of mouth μέσω του οποίου ο Χριστάκης άρχισε να γίνεται γνωστός και να κερδίζει την εμπιστοσύνη των Αθηναίων και όχι μόνο.

«Το νόημα του sartorial ρούχου, η διάρκειά του στον χρόνο και από άποψη διαχρονικότητας αλλά και από άποψη αντοχής».

– Πως καθιερώθηκε η επιχείρηση; Από που έμαθαν οι προκάτοχοι σας τα μυστικά του πουκαμίσου επί παραγγελία;
Η επιχείρηση άρχισε να καθιερώνεται με την σκληρή και σχεδόν ασταμάτητη δουλειά τόσο του Χριστάκη στο κόψιμο των υποκαμίσων όσο και του υπόλοιπου εργαστηρίου στο ράψιμο.

Σημαντικό ρόλο στην καθιέρωση του καταστήματος έπαιξε η συνεχής επαφή με το εξωτερικό όπου ο Χριστάκης ενημερωνόταν και αλληλεπιδρούσε με συναδέλφους και προμηθευτές ώστε να παρέχει στους πελάτες του τις πιο ενημερωμένες και ποιοτικές προτάσεις.

Οι προκάτοχοί μας δεν είναι πολλοί στον αριθμό. Ουσιαστικά η τέχνη μας -ο τρόπος που δουλεύουμε το κάθε ρούχο- έχει περάσει από τον παππού μας Χριστάκη πρώτα στον ανηψιό του και θείο μας Νίκο (τώρα Senior Cutter) και αργότερα σε εμάς Αντώνη και Χρήστο. Ως νέα γενιά έχουμε την τύχη να έχουμε προλάβει να δουλέψουμε και να μάθουμε όλοι μαζί την τέχνη· και απευθείας από τον παππού μας αλλά και από τον θείο μας. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό στην δουλειά μας: η ζύμωση που έχει προέλθει από τον συνδυασμό της γνώσης των βασικών αρχών της κατασκευής, της παράδοσης αλλά και της ευρύτερης αισθητικής μας.


Διαβάστε ακόμα: Οι δύο Έλληνες που έφτασαν με τις δημιουργίες τους στο design shop του Λούβρου


– Σας έχουν διηγηθεί κάποιο απρόοπτο ή παράξενο γεγονός στην 70χρονη αυτή πορεία που στιγμάτισε τον οίκο Χριστάκη;
Ένα από τα γεγονότα που είναι απρόοπτα και χαρακτηριστικά της ιστορίας του Χριστάκη είναι η σχέση με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Λέγεται πως όταν αυτοεξορίστηκε στη Γαλλία έφυγε με το όνομα Τριανταφυλλίδης. Έπρεπε να φύγει με ψευδώνυμο και αυτό που σκέφτηκε πρώτο ήταν το όνομα του ράφτη του! Αυτή η φιλία λοιπόν χαρακτήρισε τον οίκο μας για μια ολόκληρη γενιά.

Υπάρχουν αρκετές ακόμα ενδιαφέρουσες ιστορίες αλλά αποφεύγουμε να αναφερόμαστε σε αυτές δημόσια.

Ο Χριστάκης Τριανταφυλλίδης παραμένει ακόμα και σήμερα ενεργός συμβουλευτικά προς τους δύο του εγγονούς.

– Ο κύριος Χριστάκης που όλοι αναγνωρίζουμε, ο ιδρυτής και παππούς σας, σήμερα παραμένει ενεργός;
Ο παππούς μας παρά την μεγάλη ηλικία του, παραμένει ενεργός συμβουλευτικά προς εμάς κυρίως όσον αφορά στην κατασκευή των υποκαμίσων. Όταν μας τυχαίνει κάποια σπάνια και δύσκολη περίπτωση -από τεχνική άποψη- αποζητούμε την συμβουλή του και εκείνος πάντα θυμάται μια αντίστοιχη περίπτωση του παρελθόντος στην οποία ανατρέχουμε.

– Ο γνωστός λοιπόν κύριος Χριστάκης έκανε διάσημο και πετυχημένο τον οίκο στα χρόνια που οι Αθηναίοι εγκατέλειπαν το ραφτό ρούχο και κατανάλωναν μετά μανίας pret a porter επώνυμες μάρκες. Ποιο ήταν το μυστικό της επιτυχίας του;
Δεν γνωρίζουμε αν το «μυστικό της επιτυχίας» είναι ένα ή πολλά μαζί. Σίγουρα η εμμονή στις ανώτερες ποιότητες είναι είναι απαραίτητη προϋπόθεση: για εμάς δεν νοείται ραφτό ρούχο χωρίς ποιοτικό ύφασμα, κουμπιά, φόδρες και ό,τι άλλο υλικό χρειάζεται. Αυτό είναι το νόημα του sartorial ρούχου, η διάρκειά του στον χρόνο και από άποψη διαχρονικότητας αλλά και από άποψη αντοχής.

Εκτός από τις πρώτες ύλες σημαντικό ρόλο στην επιτυχία παίζει η επιδίωξη για συνεχή εξέλιξη στην τέχνη. Ποτέ δεν πρέπει να μένεις στάσιμος, να δουλεύεις με μανιέρα και ακλόνητες αντιλήψεις. Αντιθέτως έχουμε μάθει από τον παππού μας να είμαστε ανοιχτοί σε νέες ιδέες και τεχνικές που μπορούν να πάνε την τέχνη λίγο παραπέρα.

Πάντως ο Χριστάκης δεν έμεινε ασυγκίνητος από την έκρηξη των pret a porter ενδυμάτων αφού από κάποια στιγμή και ως σήμερα προσφέρουμε στους πελάτες μας και έτοιμα προϊόντα. Απλώς το κριτήριο ήταν και είναι αυτά τα προϊόντα να λειτουργούν με συνέπεια συμπληρωματικά με τα ραφτά μας ρούχα.

Ο Νίκος Φωτάκης (μέση) μαζί με τους ανιψιούς του Αντώνη και Χρήστο Νυφλή.

– Σήμερα τα δυο αδέρφια, Χρήστος και Αντώνης Νυφλής, έχετε αναλάβει τα ηνία της επιχείρησης. Ποιο είναι το όραμα σας για τον οίκο;
Για να είμαστε ακριβείς τα ηνία της επιχείρησης τα έχει η μητέρα μας και κόρη του Χριστάκη, Παρασκευή (Βίκυ) Νυφλή η οποία έχει πολυετή εμπειρία στον χώρο του ενδύματος με τα καταστήματα Στρογγυλός στην Κηφισιά. Εμείς μεταξύ άλλων έχουμε αναλάβει να συνεχίσουμε και να εξελίξουμε την τέχνη του κοψίματος και ραψίματος των ενδυμάτων μας.

Το όραμά μας είναι να συνδεθεί ακόμα περισσότερο το όνομα του οίκου μας με το χειροποίητο πουκάμισο τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Θέλουμε να συμβάλουμε στην ενίσχυση της ελληνικής ποιοτικής ραφής ρούχων ώστε να καθιερωθούμε στον χάρτη της διεθνούς sartorial σκηνής. Να γίνει δηλαδή η Αθήνα διεθνής προορισμός για καλά bespoke ενδύματα και αξεσουάρ.

– Διεθνώς το χειροποίητο ντύσιμο γνωρίζει νέες δόξες και η πολυτέλεια που ενσωματώνει μεράκι και τεχνική ξαναβρίσκει τους τίτλους τιμής της. Ταυτόχρονα στην Ελλάδα της κρίσης το εκλεπτυσμένο ντύσιμο έχει σχεδόν ενοχοποιηθεί. Θέλετε και μπορείτε να το αλλάξετε αυτό; Θέλετε και μπορείτε να εξάγετε τις δημιουργίες σας σε άλλες χώρες;
Εργαζόμαστε καθημερινά για να το αλλάξουμε και σε έναν βαθμό θεωρούμε πως το καταφέρνουμε. Η πραγματικότητα είναι πως το εκλεπτυσμένο ντύσιμο -όπως όλα τα όμορφα πράγματα- προϋποθέτει και αφιέρωση χρόνου ενασχόλησης από τον ενδιαφερόμενο. Πάντως η διεθνής τάση δεν έχει αφήσει καθόλου ανεπηρέαστους τους Έλληνες που ψάχνουν τρόπους να είναι στιλιστικά ενήμεροι.

Θέλουμε να εξάγουμε πιο συστηματικά τις δημιουργίες μας στο εξωτερικό και δουλεύουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα θα φανεί εν καιρώ. Σε γενικές γραμμές είμαστε αισιόδοξοι.

Δείτε ακόμα: Τα μυστικά της χειροποίητης γραβάτας στο νέο video των ARTISANS

The post Ο οίκος Χριστάκης διδάσκει τα μυστικά του χειροποίητου πουκαμίσου εδώ και 70 χρόνια appeared first on Andro.

]]>
http://www.andro.gr/style/oikos-xristakis/feed/ 0

Σχολια

comments

About newspolis

newspolis

Check Also

Το αποφάσισε: Ο Ντάνιελ Κρεγκ θα υποδυθεί για άλλη μια φορά τον Τζέιμς Μποντ (vid)

Κεντρική Εικόνα screenshot_1.png “Νομίζω πως αυτό είναι το τέλος. Ήθελα απλώς να ολοκληρώσω με κάτι …